کاربرد بازی درمانی در کاهش اضطراب و بهبود اختلالات یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع کاربرد بازی درمانی در کاهش اضطراب و بهبود اختلالات یادگیری دانش آموزان ابتدایی به رشته تحریر درآمه است. اختلالات یادگیری ویژه به عنوان یکی از چالش های عصب شناختی بارز در دوره ابتدایی، نه تنها پیشرفت تحصیلی کودکان را دستخوش آسیب می سازد، بلکه زمینه ساز بروز مشکلات عاطفی ثانویه به ویژه اضطراب آموزشگاهی مفرط می گردد. روش بررسی در این مقاله تحلیلی-مروری است که با تکیه بر تحلیل متون علمی، ادبیات روان شناسی تربیتی و واکاوی دقیق یافته های پژوهش های معتبر پیشین داخلی و بین المللی انجام گرفته است. چارچوب نظری این مطالعه بر روان شناسی مثبت گرا و اصول روان تحلیلی و شناختی بازی استوار است که بر تغییر فرآیند یادگیری از محیط های خشک به بسترهای پویا، طبیعی و عاری از تهدید تاکید دارد. یافته های حاصل از بررسی متون پژوهشی نشان می دهد که کاربست بازی درمانی (به ویژه بازی درمانی فرزندی و بازی های چندحسی ساختاریافته) نقش معناداری در تعدیل اضطراب امتحان، ارتقای مدیریت هیجان و بهبود نارسایی های یادگیری در حوزه های خواندن، نوشتن و ریاضیات ایفا می کند. بازی به عنوان زبان طبیعی کودک، بار شناختی تکالیف را کاهش داده و با ایجاد یکپارچگی حسی-حرکتی، ظرفیت حافظه کاری را برای پردازش اطلاعات بهینه می سازد. افزون بر این، نتایج تحلیل ها آشکار ساخت که هم افزایی میان معلمان، مشاوران و خانواده در انتقال این بازی ها به محیط خانه، پایداری درمان را تضمین می نماید. در نهایت، تدوین راهنماهای بالینی بازی محور و برگزاری کارگاه های توانمندسازی برای مربیان و معلمان ابتدایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب ، اختلالات یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، مدیریت هیجان.