مرور نقش مدرسه در تقویت بهزیستی روانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مرور نقش مدرسه در تقویت بهزیستی روانی دانش آموزان به رشته تحریر درآمده است. کانون مدرسه به عنوان یکی از محوری ترین نهادهای جامعه پذیری و تحول شناختی، ابعادی فراتر از انتقال صرف مفاهیم درسی را در بر می گیرد و مسئولیت سنگینی در قبال شکل دهی به ساختارهای عاطفی و بهداشت روانی نسل جوان عهده دار است. روش بررسی در این مقاله تحلیلی-مروری است که با تکیه بر تحلیل ادبیات روان شناسی تربیتی، رویکردهای نوین روان شناسی مثبت گرا و واکاوی دقیق یافته های پژوهش های معتبر پیشین داخلی و بین المللی انجام گرفته است. چارچوب نظری این مطالعه بر این اصل بنیادین استوار است که ایجاد اتمسفر عاطفی مثبت و جو یادگیری مشارکتی در مدارس، به عنوان یک واکسیناسیون روانی عمل کرده و سپر دفاعی محکمی در برابر فرسودگی، اضطراب و بدبینی ایجاد می نماید. یافته های استخراج شده از متون پژوهشی نشان می دهند که مداخلات ساختارمند آموزشگاهی، تقویت سرمایه روان شناختی، سلامت روانی مربیان و اصلاح روش های ارزیابی، نقش معناداری در ارتقای بهزیستی روان شناختی، شادکامی و انگیزه پیشرفت دانش آموزان ایفا می کنند. این فرآیند به دانش آموزان کمک می کند تا خودپنداره مثبتی از توانمندی های خود به دست آورند و در مواجهه با چالش های تحصیلی پایداری بیشتری از خود نشان دهند. افزون بر این، نتایج تحلیل ها آشکار ساخت که اثربخشی پایدار این سازه های پیشگیرانه به میزان هم افزایی ساختاری میان کانون خانواده و نهاد مدرسه بستگی دارد. در نهایت، تدوین برنامه های درسی بهزیستی محور و برگزاری کارگاه های مشترک توانمندسازی برای مربیان و والدین توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، بهزیستی روانی ، روان شناسی مثبت گرا ، بهداشت روانی ، دانش آموزان.