واکاوی قابلیت های فناوری یادگیری ماشین در ارتقا و تضمین روایی و پایایی سنجش کلاسی معلمان

سنجش کلاسی به عنوان یکی از کلیدی ترین ارکان فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی بنیادی در تشخیص نیازهای شناختی، اصلاح کج فهمی ها و هدایت مسیر تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، شیوه های سنتی ارزیابی همواره با چالش های ساختاری متعددی در زمینه تامین روایی و پایایی به دلیل قضاوت های ذهنی، خطاهای انسانی، محدودیت زمان معلمان و عدم کفایت ابزارها روبه رو بوده اند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی جامع قابلیت های فناوری یادگیری ماشین در ارتقا و تضمین روایی و پایایی سنجش کلاسی معلمان به رشته تحریر درآمده است. این مقاله با اتخاذ یک رویکرد مروری-تحلیلی، به بررسی ادبیات علمی، مدل های نظری و یافته های تجربی موجود در زمینه ادغام هوش مصنوعی و فرآیندهای ارزیابی کلاسی می پردازد. نتایج واکاوی ها نشان می دهد که الگوریتم های یادگیری ماشین از طریق تحلیل خودکار الگوهای رفتاری دانش آموزان، پردازش زبان طبیعی متون تشریحی و ارزیابی فرآیندمحور پنهان، پتانسیل بالایی در کاهش سوگیری های ذهنی معلمان و در نتیجه افزایش پایایی ابزارهای سنجش دارند. علاوه بر این، سیستم های یادگیری ماشین با فراهم آوردن امکان ارزیابی چندبعدی، هم زمان و منطبق بر سبک های شناختی متنوع یادگیرندگان، میزان پوشش اهداف برنامه درسی را بهبود بخشیده و روایی سازه و محتوای ارزیابی ها را به طور چشمگیری ارتقا می دهند. یافته های این پژوهش همچنین نشان می دهد که پیاده سازی موفق این فناوری ها، نیازمند توسعه سواد هوش مصنوعی در میان معلمان و رهبران مدارس، مدیریت چالش های اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی داده ها و کالیبراسیون دقیق الگوهای پداگوژیک است. در نهایت، این مقاله تبیین می کند که یادگیری ماشین نه به عنوان جایگزین اراده معلم، بلکه به عنوان یک بازوی اعتبارسنجی دقیق می تواند کارایی و عدالت سیستم سنجش کلاسی را در هزاره سوم تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

یادگیری ماشین ، سنجش کلاسی ، روایی ارزیابی ، پایایی سنجش ، فناوری آموزشی.