نقش تشویق معلمان در افزایش اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه نقش تشویق معلمان و جو عاطفی کلاس بر افزایش اعتمادبه نفس، انگیزه یادگیری و بهزیستی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی به روش مروری-تحلیلی انجام شده است. دوران ابتدایی به عنوان حساس ترین مرحله تحصیلی، بستر اصلی شکل گیری ساختار شخصیتی، الگوهای رفتاری و باورهای خودکارآمدی کودکان محسوب می شود؛ بنابراین، نوع تعاملات معلم و جهت گیری برنامه های پرورشی و آموزشی نقشی تعیین کننده در این فرآیند دارد. روش شناسی این پژوهش بر مبنای تحلیل محتوا، یکپارچه سازی نتایج و نقد اسناد تحصیلی و پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی انجام گرفته است که ابعاد مختلف تشویق، مدیریت کلاس، برنامه های فوق برنامه و شادابی محیط یادگیری را مورد واکاوی قرار داده اند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که تشویق کلامی و غیرکلامی هدفمند، به عنوان یک مداخله مستقیم، نه تنها اضطراب تحصیلی را کاهش می دهد، بلکه از طریق بهبود جو روانی کلاس، تمایل به یادگیری فعال و مشارکت در فعالیت های مکمل را به شدت افزایش می دهد. علاوه بر این، همسو سازی تشویق های آموزشی با ساختار فعالیت های فوق برنامه، مهارت های تفکر علمی و جامعه پذیری دانش آموزان را ارتقا می بخشد. بر اساس نتایج، تشویق های مبتنی بر تلاش (به جای تمرکز بر هوش یا استعداد ذاتی)، تاب آوری تحصیلی کودکان را تقویت کرده و بستری پویا برای رشد همه جانبه ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری آنان فراهم می سازد. در نهایت، توجه به بازآموزی معلمان در زمینه مدیریت مثبت کلاس و تدوین سیاست های فرهنگی مدون برای یکپارچه سازی امور آموزشی و پرورشی به عنوان راهکارهای اصلی به نظام آموزش و پرورش پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

تشویق معلمان ، اعتمادبه نفس ، انگیزه یادگیری ، آموزش ابتدایی ، مدیریت کلاس درس.