از حکمرانی سنتی تا هوشمند: بررسی تاثیر تحول دیجیتال بر تاب آوری مالی و تصمیمات اهرم بندی شرکت ها در عصر عدم قطعیت

هدف این مقاله، تبیین گذار از حکمرانی شرکتی سنتی به حکمرانی هوشمند در عصر دیجیتال و بررسی تاثیر آن بر تاب آوری مالی و تصمیمات اهرم بندی شرکت ها در شرایط عدم قطعیت است. بدین منظور، ابتدا مفهوم حکمرانی شرکتی دیجیتال و ابعاد آن شامل زیرساخت های فناورانه، فرهنگ داده محور، ساختارهای سازمانی چابک و شفافیت بلادرنگ تبیین می شود. سپس نشان داده می شود که چگونه تحول دیجیتال از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، تغییر ترجیحات سرمایه گذاران و متنوع سازی کانال های تامین مالی، هزینه سرمایه را کاهش داده و سلسله مراتب تامین مالی را در شرکت های دیجیتالی بازآرایی می کند. در ادامه، تاب آوری مالی به عنوان توانایی حفظ پایداری ساختار سرمایه و نقدینگی در مواجهه با شوک ها تعریف شده و نقش پایش آنلاین جریان های نقدی، سناریونویسی داده محور و تنظیم پویا و سریع سیاست های اهرم بندی و تامین مالی در تقویت این تاب آوری تشریح می گردد. شواهد تجربی نشان می دهد شرکت های دارای بلوغ دیجیتال بالا از سطح اهرم انعطاف پذیرتر، ریسک نکول پایین تر و دسترسی بهتر به منابع مالی در بحران ها نسبت به شرکت های سنتی برخوردارند. در عین حال، به ریسک های سایبری، خطا و سوگیری الگوریتمی و وابستگی زیرساختی به عنوان روی دیگر سکه حکمرانی دیجیتال اشاره شده و بر لزوم موازنه میان نوآوری فناورانه و تقویت سازوکارهای نظارت، شفافیت و پاسخگویی تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شرکتی هوشمند ، تحول دیجیتال ، تاب آوری مالی ، ساختار سرمایه ، عدم قطعیت