بررسی تاثیر مدیریت دانش و یادگیری سازمانی بر رفتار نوآورانه کارکنان شرکت های فناوری اطلاعات تهران

در سازمان های دانش محور امروزی، نوآوری یکی از عوامل اصلی بقا و مزیت رقابتی است. در این راستا، مدیریت دانش و یادگیری سازمانی با تسهیل خلق، اشتراک و به کارگیری دانش می توانند زمینه بروز رفتارهای نوآورانه در میان کارکنان را فراهم کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مدیریت دانش و یادگیری سازمانی بر رفتار نوآورانه کارکنان در شرکت های فناوری اطلاعات شهر تهران است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- پیمایشی و از نوع کمی است. جامعه آماری شامل کارکنان شرکت های فعال در حوزه فناوری اطلاعات شهر تهران بود که تعداد آن ها حدود ۶۰۰ نفر برآورد شد. بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۲۳۴ نفر تعیین گردید و در نهایت ۲۲۰ پرسشنامه قابل استفاده با روش نمونه گیری تصادفی ساده جمع آوری شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مدیریت دانش لاوسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه یادگیری سازمانی نیفه (۲۰۰۱) و پرسشنامه رفتار نوآورانه جانسن (۲۰۰۰) بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار‎ SPSS ‎استفاده شد‎.‎ یافته های پژوهش نشان داد که بین مدیریت دانش و رفتار نوآورانه (۰.۷۲۸r =‎) و بین یادگیری سازمانی و رفتار نوآورانه (۰.۷۷۶r =‎) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدیریت دانش (۰.۳۴۱β=‎) و یادگیری سازمانی(۰.۵۲۳ β=‎) تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار نوآورانه کارکنان دارند و در مجموع توانسته اند ۶۵.۴ درصد از واریانس رفتار نوآورانه را تبیین کنند. نتایج همچنین نشان داد که یادگیری سازمانی نسبت به مدیریت دانش نقش قوی تری در پیش بینی رفتار نوآورانه کارکنان دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، یادگیری سازمانی ، رفتار نوآورانه کارکنان ، شرکت های فناوری اطلاعات