نقش فناوری های نوین در توانمندسازی اقتصادی زنان و تحقق توسعه پایدار: رویکردی بر پایه شاخص های کلان و شمول مالی دیجیتال

هدف: در عصر انقلاب صنعتی چهارم، توانمندسازی دیجیتال زنان از یک ترجیح اجتماعی به یک «پیشران استراتژیک» برای شکوفایی اقتصادی تغییر ماهیت داده است. این پژوهش با هدف واکاوی ابعاد چندگانه توانمندسازی دیجیتال و تحلیل نقش کلیدی آن در تحول شاخص های کلان اقتصادی، شمول مالی و تحقق اهداف توسعه پایدار (SDG۵‎) تدوین شده است.روش شناسی: این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی الگوهای موفق بین المللی، شواهد تجربی حاصل از پژوهش های نوین (۲۰۲۵-۲۰۱۵) و تحلیل اثرات اکوسیستمی فناوری های نوظهور بر کارآفرینی و مشارکت اقتصادی زنان می پردازد.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که رفع شکاف جنسیتی دیجیتال می تواند تولید ناخالص داخلی (GDP) جهانی را تا ۲۰٪ افزایش داده و ۵ تریلیون دلار ارزش افزوده به اقتصاد بین الملل تزریق کند. همچنین، شمول مالی دیجیتال و نوآوری های اجتماعی دیجیتال (DSI)، ابزارهای بنیادین در شکستن چرخه محرومیت در مناطق حاشیه ای و نوسازی کسب وکارهای کوچک و متوسط (SMEs) محسوب می شوند. نتایج تاکید دارند که فناوری دیجیتال با تسهیل توازن میان نقش های خانوادگی و حرفه ای، نرخ مشارکت اقتصادی زنان را به طور معناداری ارتقا می دهد. همچنین یافته ها نشان می دهند که «سواد دیجیتال» و «امنیت سایبری» همچنان گلوگاه های اصلی این مسیر هستند که نیازمند مداخله سیاست گذارانه می باشند.نتیجه گیری: تحقق کامل ظرفیت های اقتصاد هوشمند مستلزم گذار از رویکردهای تک بعدی به سمت یک نظام حکمرانی یکپارچه، شامل سیاست گذاری هوشمند، مسئولیت دیجیتال شرکتی (CDR) و ارتقای مستمر سواد دیجیتال است. توانمندسازی دیجیتال زنان نه تنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه پیش شرط دسترسی به عدالتی فراگیر و آینده ای پایدار در تراز جهانی است.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی دیجیتال زنان ، شمول مالی دیجیتال ، توسعه پایدار (SDG۵‎) ، فناوری های نوین ، تحول اقتصادی.