بررسی رابطه بین سرمایه فکری و کیفیت حسابرسی با تاکید بر ویژگی های حسابرس (اندازه موسسه حسابرسی، تداوم تصدی و تخصص صنعت)

در سال های اخیر با گسترش اقتصاد دانش محور، سرمایه فکری به عنوان یکی از مهم ترین منابع ایجاد ارزش در سازمان ها مورد توجه قرار گرفته است. از سوی دیگر، کیفیت حسابرسی به عنوان یکی از سازوکارهای مهم نظارتی در بازارهای مالی، نقش مهمی در افزایش قابلیت اتکای اطلاعات مالی و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی دارد. در این میان، ویژگی های حسابرس از جمله اندازه موسسه حسابرسی، تداوم تصدی حسابرس و تخصص حسابرس در صنعت می تواند بر کیفیت فرآیند حسابرسی تاثیرگذار باشد. از این رو، بررسی ارتباط میان سرمایه فکری شرکت ها و کیفیت حسابرسی می تواند به درک بهتر رفتار شرکت ها در انتخاب حسابرس و ارتقای سازوکارهای نظارتی کمک کند‎.‎ هدف این تحقیق بررسی رابطه بین سرمایه فکری و کیفیت حسابرسی با تاکید بر ویژگی های حسابرس می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش از نوع پژوهش های علی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی پنج ساله ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ می باشد که از میان آن ها ۱۱۰ شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. داده های مورد نیاز از صورت های مالی و گزارش های منتشر شده شرکت ها جمع آوری و برای آزمون فرضیه ها از مدل های رگرسیونی استفاده شد‎.‎ یافته های تحقیق نشان می دهد که بین سرمایه فکری و اندازه موسسه حسابرسی رابطه معناداری وجود ندارد؛ اما بین سرمایه فکری و تداوم تصدی حسابرس و همچنین تخصص حسابرس در صنعت رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. این نتایج بیانگر آن است که شرکت هایی که از سطح بالاتری از سرمایه فکری برخوردارند، تمایل بیشتری به حفظ رابطه بلندمدت با حسابرس و استفاده از حسابرسان متخصص در صنعت دارند که می تواند به ارتقای کیفیت فرآیند حسابرسی و افزایش شفافیت اطلاعات مالی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، کیفیت حسابرسی ، ویژگی های حسابرس ، اندازه موسسه حسابرسی ، تداوم تصدی ، تخصص صنعت