ارزیابی برنامه ریزی هوشمندسازی آمادگی و واکنش به بحران در شهرداری شیراز

این پژوهش به ارزیابی تاثیر ابعاد مختلف برنامه ریزی هوشمندسازی بر آمادگی و واکنش به بحران در شهرداری شیراز پرداخته است. هدف اصلی مطالعه بررسی اثر دیجیتال سازی فرایندها، زیرساخت های فناوری اطلاعات و توانمندی نیروی انسانی بر تقویت تاب آوری شهری و بهبود مدیریت بحران بود. روش پژوهش از نوع کاربردی-تبیینی، کمی و پیمایشی با استفاده از ابزار پرسشنامه استاندارد بود. جامعه آماری شامل ۸۰۰ نفر از کارکنان شهرداری شیراز بود که ۲۶۰ نفر از آنان به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. نتایج رگرسیون نشان داد که تمامی متغیرهای مستقل (دیجیتال سازی فرایندها، زیرساخت فناوری اطلاعات، و توانمندی نیروی انسانی) بر آمادگی و واکنش به بحران تاثیر مثبت و معناداری دارند. ضریب بتای متغیر توانمندی نیروی انسانی برابر با ۰.۴۵ و برای دیجیتال سازی فرایندها برابر با ۰.۳۸ به دست آمد. همچنین، مقدار R²‎ برابر با ۰.۷۲ نشان داد که این سه متغیر توانسته اند ۷۲% از واریانس آمادگی و واکنش به بحران را تبیین کنند. این یافته ها نشان می دهند که تقویت دیجیتال سازی و آموزش نیروی انسانی به همراه بهبود زیرساخت ها، می تواند اثربخشی مدیریت بحران در شهرداری شیراز را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی هوشمندسازی ، آمادگی به بحران ، توانمندی نیروی انسانی ، دیجیتال سازی.