یادگیری اجتماعی-هیجانی راهکاری برای ارتقای کارکردهای اجرایی دانش آموزان محروم

کارکردهای اجرایی به عنوان یکی از مولفه های اساسی در یادگیری، تنظیم رفتار و موفقیت تحصیلی دانش آموزان شناخته می شوند و تحت تاثیر عوامل محیطی به ویژه وضعیت اجتماعی-اقتصادی قرار دارند. دانش آموزان با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین به دلیل مواجهه با استرس های مزمن و کمبود منابع آموزشی، در کارکردهای اجرایی سرد و گرم با چالش هایی مواجه هستند. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری اجتماعی-هیجانی به عنوان راهکاری برای ارتقای کارکردهای اجرایی سرد و گرم در این گروه از دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه سوم دبستان با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش، سیاهه درجه بندی رفتاری کارکردهای اجرایی‎ (BRIEF) ‎بود. گروه آزمایش در هشت جلسه برنامه آموزشی یادگیری اجتماعی-هیجانی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برنامه یادگیری اجتماعی-هیجانی تاثیر معناداری بر بهبود کارکردهای اجرایی سرد و گرم دانش آموزان دارد. در نتیجه، می توان گفت که این رویکرد آموزشی به عنوان مداخله ای موثر می تواند در کاهش پیامدهای منفی فقر و ارتقای توانمندی های شناختی و هیجانی دانش آموزان نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی-هیجانی ، کارکردهای اجرایی سرد ، کارکردهای اجرایی گرم ، وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین ، دانش آموزان