تصویر پردازی هنری در سوره نمل

تصویرپردازی هنری از بنیادی ترین و پویا ترین شیوه های بیانی در قرآن کریم است که مفاهیم انتزاعی، حقایق الهی و رخدادهای غیبی را در قالب صحنه هایی زنده، و ملموس برای مخاطب ترسیم می کند. سوره مبارکه نمل نمونه ای برجسته از کاربست این شیوه است که در آن ظرفیت های بلاغی همچون استعاره، تشبیه، کنایه، نام آوا، گفتگو، و تقابل صحنه ها به گونه ای هنرمندانه جلوه یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر آرای سید قطب و دیگر نظریه پردازان بلاغت، به تحلیل زیباشناختی عناصر تصویرپردازی در سوره نمل می پردازد و نقش آن ها را در پیام های توحیدی، اخلاقی و تربیتی سوره تبیین می کند. یافته ها نشان می دهد که تصویرپردازی در این سوره نه تنها دارای جنبه های هنری برجسته است، بلکه با هدف مندی کامل، نقشی عمیق در هدایت و تربیت مخاطب ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

تصویر هنری ، سوره نمل ، سید قطب ، بلاغت ، استعاره ، تشبیه ، کنایه