تصویر پردازی هنری در سوره مبارکه شعرا

تصویرپردازی هنری در قرآن یکی از بنیادی ترین شیوه های بیان در این کتاب الهی است؛ شیوه ای که مفاهیم انتزاعی، حقایق الهی و رخدادهای غیبی را در قالب صحنه هایی زنده، پویا و قابل مشاهده برای مخاطب تصویر می کند. سوره مبارکه اسراء (بنی اسرائیل) از سوره هایی است که در آن، ظرفیت های بلاغی قرآن همچون استعاره، تشبیه، کنایه، نام آوا، گفت وگو، و تقابل صحنه ها به گونه ای چشمگیر جلوه گری می کند. هدف این پژوهش، تحلیل زیباشناختی عناصر تصویرپردازی هنری در سوره شعرا ، مبتنی بر آرای سید قطب و سایر نظریه پردازان بلاغت است تا روشن شود چگونه این عناصر در خدمت انتقال پیام های توحیدی، اخلاقی و تربیتی سوره قرار دارند. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و کتابخانه ای است و یافته ها نشان می دهد که تصویرپردازی در این سوره علاوه بر جنبه هنری، کاملا هدفمند بوده و نقش تربیتی و معرفتی عمیقی دارند.

کلیدواژه ها:

تصویر هنری ، سوره شعرا ، سید قطب ، بلاغت ، استعاره ، تشبیه ، کنایه ، تصویرپردازی