جایگاه‎ ‎و‎ ‎نقش‎ ‎پرفسور‎ ‎شیرین‎ ‎بیانی‎ ‎در‎ ‎تاریخ‎ ‎نگاری‎ ‎ایرا‎ ‎ن‎ ‎میانه‎ ‎با‎ ‎تاکید‎ ‎بر‎ ‎دوره‎ ‎مغول

پرفسور‎ ‎شیرین‎ ‎بیانی‎ ‎از‎ ‎برجسته‎ ‎ترین‎ ‎پژوهشگران‎ ‎تاریخ‎ ‎ایران‎ ‎میانی‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎آثار‎ ‎او،‎ ‎به‎ ‎ویژه‎ ‎در‎ ‎حوزه‎ ‎مطالعات‎ ‎دوره‎ ‎مغول،‎ ‎نقشی تعیین‎ ‎کننده‎ ‎در‎ ‎تحول‎ ‎رویکردهای‎ ‎تاریخ‎ ‎نگاری‎ ‎معاصر‎ ‎داشته‎ ‎است‎. ‎پژوهش‎ ‎های‎ ‎او‎ ‎با‎ ‎اتکا‎ ‎به‎ ‎منابع‎ ‎اصیل‎ ‎فارسی‎ ‎و‎ ‎عربی،‎ ‎نگاه‎ ‎تحلیلی و‎ ‎انتقادی‎ ‎به‎ ‎ساختارهای‎ ‎قدرت،‎ ‎تحولات‎ ‎اجتماعی‎ ‎و‎ ‎جایگاه‎ ‎فرهنگ‎ ‎ایرانی‎ ‎در‎ ‎مواجهه‎ ‎با‎ ‎سلطه‎ ‎مغول‎ ‎ارائه‎ ‎می‎ ‎کند‎. ‎بیانی‎ ‎با روش‎ ‎شناسی‎ ‎دقیق،‎ ‎بهره‎ ‎گیری‎ ‎از‎ ‎داده‎ ‎های‎ ‎میان‎ ‎رشته‎ ‎ای‎ ‎و‎ ‎بازخوانی‎ ‎منابع‎ ‎مغفول،‎ ‎توانسته‎ ‎است‎ ‎تصویر‎ ‎متوازن‎ ‎تری‎ ‎از‎ ‎مناسبات سیاسی‎ ‎و‎ ‎فرهنگی‎ ‎این‎ ‎دوره‎ ‎ارائه‎ ‎دهد‎. ‎این‎ ‎مقاله‎ ‎با‎ ‎بررسی‎ ‎جایگاه‎ ‎علمی‎ ‎و‎ ‎دستاوردهای‎ ‎پژوهشی‎ ‎او،‎ ‎نقش‎ ‎بیانی‎ ‎را‎ ‎در‎ ‎گسترش مطالعات‎ ‎مغول‎ ‎شناسی،‎ ‎بازتعریف‎ ‎هویت‎ ‎ایرانی‎ ‎در‎ ‎قرون‎ ‎میانه‎ ‎و‎ ‎ارتقای‎ ‎معیارهای‎ ‎تاریخ‎ ‎نگاری‎ ‎دانشگاهی‎ ‎تحلیل‎ ‎می‎ ‎کند‎. ‎همچنین تاثیر‎ ‎آثار‎ ‎او‎ ‎بر‎ ‎جریان‎ ‎های‎ ‎تاریخ‎ ‎نگاری‎ ‎پس‎ ‎از‎ ‎خود‎ ‎و‎ ‎اهمیت‎ ‎آن‎ ‎در‎ ‎مطالعات‎ ‎ایران‎ ‎شناسی‎ ‎معاصر‎ ‎مورد‎ ‎ارزیابی‎ ‎قرار‎ ‎می‎ ‎گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

شیرین‎ ‎بیانی ، ‎ ‎تاریخ‎ ‎نگاری‎ ‎ایران ، ‎ ‎دوره‎ ‎مغول ، ‎ ‎ایران‎ ‎میانه ، ‎ ‎مغول‎ ‎شناسی ، ‎ ‎روش‎ ‎شناسی‎ ‎تاریخ ، ‎ ‎منابع‎ ‎تاریخی