بررسی ارتباط ادراکات محیطی و خودکارآمدی با رضایت تحصیلی دانش آموزان دختر دبیرستانی

هدف از پژوهش حاضر تعیین ارتباط ادراکات محیطی و خودکارآمدی با رضایت تحصیلی دانش آموزان دختر دبیرستانی می باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دبیرستانی شهر تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۲۰ نفر به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد: مقیاس ادراکات محیطی فرایزر و همکاران (۱۹۹۵)، مقیاس خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹) و مقیاس رضایت از تحصیل بحرانی و جوکار (۱۳۸۷) استفاده گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که خودکارآمدی با ادراکات محیطی ارتباط معنادار دارد. از مقیاس های خودکارآمدی، «کوشش» با «اصطکاک»، «انضباط» و «رقابت» از زیرمقیاس های ادراکات محیطی ارتباط نشان داد. زیرمقیاس «استعداد» با ادراکات محیطی و زیرمقیاس «رقابت» آن، و زیرمقیاس «بافت» با مقیاس «انضباط» ادراکات محیطی و رضایت از تحصیل ارتباط معنادار داشتند. همچنین ادراکات محیطی با رضایت از تحصیل رابطه داشت و رضایت از تحصیل با خودکارآمدی و زیرمقیاس «بافت» آن ارتباط معنادار نشان داد. در مجموع، خودکارآمدی و ادراکات محیطی در یک تعامل دوسویه، پیشرفت تحصیلی را تحت تاثیر قرار می دهند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: ادراکات محیطی ، خودکارآمدی تحصیلی ، رضایت تحصیلی ، دانش آموزان دختر.