رابطه تمرکز توجه و یادگیری مهارت های حرکتی در کودکان
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSHR-1-11_063
تاریخ نمایه سازی: 10 خرداد 1405
چکیده مقاله:
یادگیری مهارت های حرکتی در دوران کودکی یکی از مهم ترین ابعاد رشد همه جانبه کودکان محسوب می شود که نقش بنیادینی در توسعه توانایی های جسمانی، شناختی و اجتماعی آنان ایفا می کند. در سال های اخیر، پژوهشگران حوزه علوم تربیتی، روان شناسی ورزشی و علوم حرکتی توجه ویژه ای به نقش عوامل شناختی در فرایند یادگیری مهارت های حرکتی نشان داده اند. در این میان، «تمرکز توجه» به عنوان یکی از مولفه های اساسی پردازش شناختی شناخته می شود که می تواند کیفیت یادگیری، دقت اجرا و پایداری عملکرد حرکتی را به طور معناداری تحت تاثیر قرار دهد. تمرکز توجه به توانایی فرد در هدایت و حفظ منابع شناختی بر روی محرک ها یا فعالیت های مرتبط با تکلیف اشاره دارد و نقش آن در کنترل حرکات، اصلاح خطاها و تثبیت الگوهای حرکتی در کودکان بسیار حائز اهمیت است. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه تمرکز توجه با یادگیری مهارت های حرکتی در کودکان و تحلیل دیدگاه های نظری و یافته های پژوهشی موجود در این زمینه است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و اسنادی بوده و داده های مورد نیاز از طریق بررسی و تحلیل منابع علمی معتبر داخلی و خارجی شامل مقالات علمی-پژوهشی، کتاب ها و پایگاه های اطلاعاتی علمی گردآوری شده است. در این راستا، مطالعات مرتبط با تمرکز توجه، نظریه های کنترل توجه، یادگیری حرکتی و ویژگی های شناختی کودکان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. بر اساس یافته های مطالعات پیشین، تمرکز توجه می تواند از طریق سازوکارهای مختلفی بر یادگیری مهارت های حرکتی تاثیر بگذارد. یکی از مهم ترین این سازوکارها، نحوه جهت دهی توجه در هنگام اجرای مهارت است. پژوهش ها نشان داده اند که تمرکز توجه بیرونی، یعنی توجه به اثرات حرکت در محیط، در بسیاری از موارد موجب بهبود عملکرد حرکتی و یادگیری پایدارتر نسبت به تمرکز توجه درونی می شود که معطوف به اجزای حرکتی بدن است (ولف، ۲۰۱۳). همچنین سطح توجه پایدار، توانایی فیلتر کردن محرک های نامرتبط و ظرفیت توجه انتخابی از جمله عواملی هستند که می توانند کیفیت یادگیری مهارت های حرکتی در کودکان را تحت تاثیر قرار دهند (اشمیت و لی، ۲۰۱۹). در مجموع، نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که تمرکز توجه یکی از عوامل کلیدی در بهبود فرایند یادگیری مهارت های حرکتی در کودکان است و می تواند از طریق طراحی مناسب محیط های آموزشی، شیوه های بازخورددهی و راهبردهای آموزشی مورد توجه مربیان و معلمان تربیت بدنی قرار گیرد. توجه به اصول هدایت توجه در آموزش مهارت های حرکتی می تواند موجب افزایش کیفیت یادگیری، ارتقای عملکرد حرکتی و ایجاد تجربه های یادگیری موثرتر برای کودکان شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فروغ نوذریان
ارشد تربیت بدنی گرایش رفتار حرکتی