رابطه بین سرمایه های فکری و مدیریت دانش با فراموشی سازمانی هدفمند در بین کارکنان آموزش و پرورش شهرستان ورامین

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-1-11_060

تاریخ نمایه سازی: 10 خرداد 1405

چکیده مقاله:

در محیط پرتلاطم و به شدت رقابتی امروز، سازمان های آموزشی برای حفظ و ارتقای اثربخشی خود ناگزیر از مدیریت آگاهانه دانش و سرمایه های فکری هستند و در عین حال، باید بتوانند بخشی از دانش، رویه ها و عادات ناکارآمد گذشته را به صورت هدفمند کنار بگذارند. این فرآیند که در ادبیات مدیریت با عنوان «فراموشی سازمانی هدفمند» شناخته می شود، نه تنها به معنای حذف ساده دانش نیست، بلکه نوعی بازآرایی و پالایش آگاهانه دانش به منظور ایجاد ظرفیت برای یادگیری ها و نوآوری های جدید است . پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرمایه های فکری (سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه رابطه ای) و مدیریت دانش با فراموشی سازمانی هدفمند در بین کارکنان آموزش و پرورش شهرستان ورامین انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است و جامعه آماری آن کلیه کارکنان اداری و آموزشی آموزش و پرورش ورامین در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ می باشند. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انجام شده و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سرمایه فکری، مدیریت دانش و فراموشی سازمانی هدفمند استفاده شده است . برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شده است. نتایج نشان داد بین ابعاد سرمایه های فکری و فراموشی سازمانی هدفمند رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و مدیریت دانش نیز به طور معناداری با فراموشی سازمانی هدفمند همبسته است (p<۰.۰۱). همچنین، یافته ها حاکی از آن است که ترکیب سرمایه های فکری و مدیریت دانش قادر است بخش قابل توجهی از واریانس فراموشی سازمانی هدفمند را تبیین نماید. بر این اساس، می توان گفت هرچه سطح سرمایه انسانی توانمند، ساختارهای دانش پذیر و روابط سازمانی پویا در کنار فرآیندهای نظام مند مدیریت دانش در آموزش و پرورش ورامین تقویت شود، زمینه برای کنار گذاشتن رویه ها و باورهای منسوخ و جایگزینی آنها با شیوه های نوآورانه و یادگیرنده افزایش می یابد. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و مدیران به منظور ارتقای سرمایه های فکری، استقرار نظام های مدیریت دانش و طراحی مداخلات آگاهانه برای فراموشی سازمانی هدفمند ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا میش مست

علوم تربیتی گرایش مدیریت آموزشی