چارچوبی برای حکمرانی مشارکتی و نوآوری در مدیریت زیرساخت های آب و برق با تاکید بر توسعه منطقه ای

مدیریت زیرساخت های آب و برق به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه منطقه ای، با چالش هایی فراتر از مسائل فنی و فناوری مواجه است. تجربه های اجرایی نشان می دهد که بخش قابل توجهی از این چالش ها ریشه در رویکردهای مدیریتی و نحوه تصمیم گیری دارد و در صورت نادیده گرفتن ابعاد اجتماعی، می تواند به کاهش اثربخشی پروژه ها و بروز تنش های محلی منجر شود. در این میان، عدم تحقق برخی وعده ها و ضعف در ارتباط با ذی نفعان، زمینه ساز بی اعتمادی و مقاومت اجتماعی در برابر پروژه های زیرساختی شده است.این مقاله با رویکردی کاربردی و توصیفی–تحلیلی، به بررسی نقش حکمرانی مشارکتی و نوآوری در بهبود مدیریت زیرساخت های آب و برق با تاکید بر توسعه منطقه ای می پردازد. نوآوری در این پژوهش صرفا به عنوان بهره گیری از فناوری های نوین در نظر گرفته نشده، بلکه تغییر در فرآیندها، نگاه مدیریتی و استفاده از ظرفیت مراکز رشد و استارتاپ ها نیز مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که حرکت از الگوهای تصمیم گیری بالا به پایین به سوی رویکردهای مشارکتی، در کنار تقویت نوآوری سازمانی، می تواند ضمن افزایش کارآمدی مدیریتی، پذیرش اجتماعی پروژه های آب و برق را بهبود بخشیده و زمینه تحقق توسعه منطقه ای پایدار را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی مشارکتی ، نوآوری سازمانی ، مدیریت آب و برق ، توسعه منطقه ای ، زیرساخت ها