ارتباط طرح تفصیلی در ساماندهی کاربری زمین

یکی از مطالعات اساسی در جهت شناخت شهر و نحوه پراکندگی فعالیت های شهری در بررسی های فیزیکی، مطالعه نحوه استفاده از اراضی شهری است. اهمیت کاربری شهری آنقدر مهم است که برخی از برنامه ریزان شهری در کشورهای پیشرفته آن را مساوی با برنامه ریزی شهری می دانند. برنامه ریزی کاربری زمین به چگونگی استفاده، توزیع و حفاظت اراضی اطلاق می شود. شکاف میان برنامه ریزی و اجرای طرح های شهری موضوعی است که در تمام تجارب جهانی وجود دارد. به طور ایده آل یک طرح شهری به همان صورتی که برنامه ریزی شده است باید مورد اجرا قرار گیرد، اما از سویی برنامه ریزان فاقد تجارب عملی اجرا بوده و از سویی در عمل، مدیران شهری با چالش های متعددی مواجه شده و در شرایط عدم قطعیت مجبورند تا میان ایده آل گرایی با واقع گرایی تعادل برقرار کنند. این وضعیت شکافی میان برنامه ریزی و اجرا ایجاد میکند و منجر به عدم موفقیت طرح های شهری در دستیابی به اهدافشان میگردد. طرح های تفصیلی شهری مهمترین ابزار ساماندهی نظام مند کالبدی شهرها محسوب می شوند که در مواجه با نارسایی های کالبدی_فضایی شهرهای کشور به کار گرفته می شوند.

کلیدواژه ها:

کاربری زمین ، تغییر کاربری ، طرح تفصیلی ، برنامه ریزی شهری