طراحی مدل جامع "مشارکت شهروندی دیجیتال" برای شهرداری های سراسر کشور: راهکارهای افزایش سرمایه اجتماعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EBUCONF30_223
تاریخ نمایه سازی: 8 خرداد 1405
چکیده مقاله:
سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین دارایی های نامشهود شهرها، نقشی حیاتی در توسعه پایدار، کارآمدی خدمات شهری و کاهش هزینه های مدیریت عمومی ایفا می کند. در عصر حاضر، با گسترش فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی و نفوذ روزافزون اینترنت و شبکه های اجتماعی در زندگی شهروندان، الگوهای تعاملی میان دولت و مردم دستخوش تغییرات بنیادین شده است. شهرداری ها به عنوان نهادهای خدمت رسان نزدیک به مردم، نیازمند بازتعریف روابط خود با شهروندان از طریق بسترهای دیجیتال هستند. این مقاله با هدف طراحی یک مدل جامع برای «مشارکت شهروندی دیجیتال» در شهرداری های سراسر کشور تدوین شده است. هدف اصلی، ارائه راهکارهای عملیاتی برای افزایش سرمایه اجتماعی از طریق تسهیل مشارکت شهروندان در فرآیندهای تصمیم گیری، نظارت بر خدمات و برنامه ریزی شهری است. روش تحقیق این پژوهش، ترکیبی (Mixed-Method) و به شیوه مقایسه ای است. در فاز کیفی، با استفاده از روش پدیدارشناسی و مصاحبه های عمیق با ۲۰ نفر از خبرگان مدیریت شهری، برنامه ریزان شهری و فعالان مدنی، مولفه های اصلی مدل استخراج گردید. در فاز کمی، با بهره گیری از پرسشنامه استاندارد و توزیع آن میان ۳۸۴ شهروند در کلان شهرهای تهران، اصفهان و مشهد، مدل استخراج شده آزمون و اعتبارسنجی شد. همچنین، مطالعه تطبیقی با مدل های موفق جهانی نظرا «بارسلون» و «سن پائولو» انجام گرفت تا بهترین تجربیات بومی سازی شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که سه بعد اصلی «زیرساخت فنی و دسترسی»، «فرهنگ مشارکت و اعتماد» و «شفافیت و پاسخگویی دیجیتال» بیشترین تاثیر را بر افزایش سرمایه اجتماعی دارند. مدل نهایی پیشنهادی شامل ۵ بعد کلیدی، ۱۲ مولفه و ۴۵ راهکار اجرایی است. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی این مدل می تواند تا ۴۰ درصد رضایت شهروندان را افزایش داده و شکاف میان شهرداری و مردم را کاهش دهد. این مقاله با تاکید بر نقش کلیدی واحد روابط عمومی در تسهیل گری دیجیتال، راهکارهایی برای ارتقای شغلی کارشناسان این واحد ارائه می دهد. پیشنهادات نهایی شامل ایجاد پلتفرم های یکپارچه مشارکت، آموزش سواد دیجیتال به شهروندان و شهرداری، و ایجاد مکانیزم های پاداش برای مشارکت کنندگان فعال است. این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های کلان شهری و ارتقای جایگاه شهرداری ها به عنوان نهادهای دموکراتیک و مشارکت جو در ایران باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی ممتاز
۱- کارشناس امور اجتماعی شهرداری ماهدشت