پلیمرهای رقمی: انقلابی در فناوری ذخیره سازی اطلاعات و رمزگذاری با نوشتن روی زنجیرهای پلیمری

پلیمرهای رقمی نوع خاصی از کوپلیمرها با توزیع باریک جرم مولکولی هستند که در آن ها توالی مونومرها در زنجیرهای پلیمری به طور کاملا کنترل­شده با روش های خاص سنتزی دیکته می شود. با الهام از طبیعت که اطلاعات زیستی براساس توالی خاصی از مولکول ها روی مولکول های زیستی ذخیره می شوند، این ایده مطرح شده است که با سنتز کوپلیمرها با توالی خاصی از مونومرها می توان اطلاعات را به شکل کدهای دودویی روی زنجیرهای پلیمری ذخیره کرد. در این مطالعه، با توجه به روش ­های مختلف رمزگذاری اطلاعات روی زنجیرهای پلیمری مانند رمزگذاری های توپولوژیکی، با کنترل توالی مونومری و نوری، رمزگذاری با کنترل توالی مونومری بررسی شده است. دستیابی به پلیمرهای حاوی اطلاعات در قدم اول نیازمند طراحی مونومرهای خاص و در مرحله بعد، سنتز پلیمرها با روش کاملا کنترل­ شده و نهایتا روش دقیق خواندن اطلاعات ذخیره­ شده است. روش های نوشتن اطلاعات در پلیمرها عمدتا با روش سنتز تکراری مانند سنتز در فاز جامد یا واکنش های کلیک انجام می شود و روش خواندن اطلاعات ذخیره ­شده نیز عمدتا با طیف سنجی جرمی پیاپی انجام می گیرد. تنوع ساختار پلیمرهای حاوی اطلاعات، پلیمرهای رقمی را با پایداری و چگالی ذخیره سازی بیشتر و اشغال فضای کمتر همراه می سازد. این عوامل باعث می شود، پلیمرهای رقمی به­ عنوان نسل آینده فناوری ذخیره سازی اطلاعات با ظرفیت ذخیره سازی زیاد در فضایی بسیار کوچک و در مقیاس مولکولی درنظر گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

پلیمر رقمی ، ذخیره سازی اطلاعات ، پلیمر با توالی تعریف شده ، رمزنگاری مولکولی ، طیف سنجی جرمی پیاپی