حکم فقهی کاشت ناخن با محوریت ادله اخلال در نماز

امروزه کاشت ناخن جزء آرایش های نوپدید به شمار می آید که تعداد انبوهی از بانوان و حتی مردان به این نوع آرایش روی آورده اند؛ اما اختلاف در این است که تکلیف مکلفین بعد از کاور کردن ناخن طبیعی با ناخن مصنوعی چیست؟ و فروعی مثل طهارت، نماز و غسل چگونه باید انجام گیرد؟ با توجه به برخی مبانی روایی و اصولی، کاشت ناخن مطلقا حرام است و اموری مثل نماز باید قضا شوند و غسل و وضو باطل است؛ اما از بعضی مبانی می توان حلیت کاشت ناخن و صحت نماز با وضوی جبیره ای استفاده کرد. این اختلاف زمانی خودش را نشان می دهد که هنوز وقت نماز نشده است، مکلف اقدام به کاشت ناخن کند؛ با فرض اینکه می داند برای کندن آن در وقت نماز به عسر و حرج خواهد افتاد. مقاله حاضر می کوشد با روش تحلیلی - کتابخانه ای به مطالعه مبانی مختلف بحث حاضر بپردازد و با در نظر گرفتن فضای فکری حاکم در بین فتاوای علمای عصر کنونی، وجوهی که سبب تحریم یا تحلیل این عمل می شود را بررسی و درباره حکم تکلیفی و وضعی آن تحقیق کند.

کلیدواژه ها:

کاشت ناخن ، آرایش نوپدید ، حکم شرعی کاشت ناخن ، واجب مشروط ، واجب معلق ، نماز