روزه و سلامت جسمانی؛ بررسی فقهی و پزشکی روزه و آثار درمانی آن

روزه یکی از اعمال عبادی در ادیان الهی است که در کنار جنبه های معنوی، آثار جسمانی و روانی گسترده ای نیز دارد. روزه داری در اسلام نه تنها یک وظیفه دینی بلکه راهی برای حفظ سلامت جسم و روان است. طب سنتی و نوین اثرات درمانی روزه را در پیشگیری و درمان بیماری ها تایید کرده اند. از دیدگاه فقه اسلامی، روزه به عنوان زکات بدن شناخته شده و نقش مهمی در تقویت جسم و روح ایفا می کند.. پژوهش های علمی نشان می دهند که روزه داری باعث پاکسازی بدن از سموم، کاهش چربی های مضر، تنظیم ترشح هورمون ها و بهبود عملکرد دستگاه گوارش می شود و خطر ابتلا به بیماری هایی نظیر دیابت، فشار خون و مشکلات قلبی را کاهش می دهد. در مقاله حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد فقه اسلامی، اثرات جسمانی روزه بررسی و نقش آن در سلامت بدن و پیشگیری از بیماری ها براساس آموزه های قرآنی، روایات معصومین و یافته های علمی تحلیل شد. روزه علاوه بر ابعاد معنوی، روشی طبیعی برای درمان و پیشگیری از بیماری ها شناخته می شود که می تواند به بهبود کیفیت زندگی انسان ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

روزه ، سلامت جسم ، فقه اسلامی ، آیات قرآنی ، روایات معصومین