رابطه عوامل اجتماعی و تمایل به چندفرزندی بر مبنای ادراکات دینی و ملی در زنان

این پژوهش باهدف بررسی رابطه عوامل اجتماعی و تمایل به چندفرزندی بر مبنای ادراکات دینی و ملی در زنان ایرانی انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متاهل ۱۸ تا ۴۵ سال دارای حداقل سه فرزند بود که با روش نمونه گیری ترکیبی (هدفمند و گلوله برفی) و از طریق پرسشنامه آنلاین به تعداد ۴۷۷ بررسی شدند. یافته ها نشان داد ادراک از توصیه های دینی (با میانگین موافقت ۷۲.۷-۷۸.۴ درصد) قوی ترین پیش بینی کننده چندفرزندی است، درحالی که هنجارهای قومیتی کمترین تاثیر را داشتند (۱۰.۷ درصد موافق). تحلیل مسیر حاکی از آن بود که الگوی سلامت (۰.۱۸۳=β) و فعالیت مجازی (۰.۱۴۳=β) در تقویت ادراک دینی موثرند، درحالی که تحصیلات با تضعیف باورهای جبرگرایانه (۰.۱۹۳= β) همراه بود. گفتمان سیاسی نیز با ۵۸.۷ درصد موافقت، نقش مکمل دین را در ترغیب فرزندآوری نشان داد. این مطالعه موید آن است که در ایران، سیاست های جمعیتی باید بر بازتعریف گفتمان دینی (نه صرفا قومیتی) متمرکز شوند و رسانه ها با تولید محتوای سلامت محور، الگوی چندفرزندی مسئولانه را ترویج دهند.

کلیدواژه ها:

ادراک دینی ، چندفرزندی ، هنجار قومیتی ، ادارک ملی ، زن ایرانی