دیپلماسی فرهنگی، راهبرد جدید تعامل ایران و کویت

جمهوری اسلامی ایران از اعصار گذشته در کنار سایر شئون دیپلماسی، با بهره مندی از دیپلماسی فرهنگی، اقدام به تعامل و همکاری با سایر کشورها نموده است. مسئله اصلی این پژوهش، میزان اثرگذاری دیپلماسی فرهنگی ایران به عنوان یکی از حوزه های دیپلماسی در روابط بین الملل با کشور کویت از طریق اثرگذاری فرهنگ، هنر و آموزش بود که این نوع دیپلماسی با استفاده از عناصر فرهنگی، بر افکار عمومی ملت ها تاثیر گذاشته و به تقویت تفاهم متقابل و دیپلماسی عمومی این دو کشور کمک بسزایی نموده است. سوال اصلی پژوهش، بررسی امکان پذیری مولفه های دیپلماسی فرهنگی بین ایران و کویت، به عنوان راهبرد جدید در توسعه و استحکام روابط این دو کشور بود که با استفاده از چارچوب نظری کارکردگرایی و با روش پژوهش توصیفی تحلیلی و با استفاده از ابزار و منابع کتابخانه ای و ابزار تحلیل کیفی عناصر فرهنگی و اجتماعی مشترک دو کشور، فرضیه پژوهش موید آن بود که؛ فرصت ها و چالش های دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی کویت بر پایه اشتراکات تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی بنا شده است. لذا دیپلماسی فرهنگی تلاش نموده از ظرفیت های مشترک اجتماعی و فرهنگی جهت تقویت همکاری و همگرایی ایران و کویت استفاده نموده و این مدل به عنوان جایگزین دیپلماسی سیاسی، تاکنون راهگشای توسعه روابط بین الملل ایران با کویت در عصر جدید بوده است. اگرچه چالش های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی متعددی پیش روی این دو کشور بوده اما عواملی همچون؛ وجود روابط مستحکم و قدیمی اجتماعی، حضور ایرانیان مقیم کویت، برگزاری مراسم فرهنگی، نمایشگاه های مشترک هنری، سفرهای زیارتی و سیاحتی متقابل اتباع دو کشور و... موجب تقویت دیپلماسی فرهنگی ایران و کویت گردیده و توانسته است جایگزین مناسبی برای توسعه روابط سیاسی در شرایط جاری گردد.

کلیدواژه ها:

ایران ، دیپلماسی فرهنگی ، دیپلماسی عمومی ، ژئوکالچر ، قدرت نرم ، کویت