دروازه ولایت؛ نماد ولایت مشهد مقدسه

مبادی ورودی شهرها؛ نخستین تصور و فضای شهری است که هر تازه واردی هنگام ورود به شهر بی درنگ با آن مواجه می شود. مبادی ورودی شهر، آوردگاهی از خیال و تعقل است. در حال حاضر کیفیت مبادی ورودی بیشتر شهرها، فضاهای فراموش شده شهری هستند که با نابسامانی های فراوان و سازه های ناسازگار روبه رو هستند. مسئله این تحقیق چگونگی برتری بر این سامانه بی بصیرت شهری است که خود در همان آغاز، سرچشمه پرسش های بی پایان است. این سامانه ها، سامانه هایی بدون هویت و منزلت هستند که به دست معمار خلاق، معنی می یابند و خود، پاره ای جداناشدنی از شهر می گردند. هدف اصلی پژوهش، وضوح بیان سیمای شهر بر اساس تجربه زیسته شهروندان از مسیر ایجاد دروازه در شهر مشهد است. این پژوهش به روش مطالعات کاربردی با روش توصیفی – تحلیلی  انجام شده است و بر  اصلاح ساختار فرهنگ بصری شهر مشهد، به کار گرفتن معماران و هنرمندان و  بسترسازی به منظور ظهور ایجاد عناصر یادمانی ماندگار تاکید می کند. ابتدا به مسئله یابی در مورد موضوع می پردازیم و ادبیات تخصصی مرتبط با موضوع پایان نامه را مرور می کنیم تا از این طریق، زمینه استفاده کاربردی از آنها با رویه ای نو و یا تولید محصول طراحی شهری جدید فراهم شود. در ادامه و در همین راستا اصول و رهنمودهای طراحی برای بهبود و افزایش کیفیت ورودی شهری را ارائه می کنیم. نتایج پژوهش نشان می دهد چنانچه شهر نتواند در ارتباط بصری پویا با ساکنان خود هم آوایی کند، ارتباط بصیرتی کارآمد نیز نخواهد داشت و نمی تواند معرف درون داشت های ارزنده خود باشد.

کلیدواژه ها:

پدیده شناسی ، کالبد شهر ، سیمای شهر ، ورودی شهر