سیمای غفلت در حیات شهری معاصر: واکاوی سازوکارهای فقدان اخلاقی از منظر الهیات شهر و راهبردهای تاب آوری معنوی

زیست مدرن شهری با چالش های پیچیده ای نظیر گسست های اجتماعی، آلودگی های اخلاقی و پدیدارشدن اشکال نوینی از بی تفاوتی معنوی مواجه است که بنیان های اخلاقی شهروندان را تحلیل می کند و از رسالت تمدن ساز دین می کاهد. این پژوهش با هدف واکاوی عمیق سازوکارهای پدیدآورنده فقدان اخلاقی نظیر غفلت، بی اثرسازی اخلاقی و ضعف اراده در بستر شهری، به ارائه راهکارهای الهیاتی برای تاب آوری معنوی شهروندان می پردازد. روش تحقیق، کیفی و از نوع تحلیل محتوای استنباطی است که بر پایه متون بنیادین اسلامی، فلسفه اخلاق و یافته های روان شناسی اجتماعی و شهری به صورت میان رشته ای صورت پذیرفته است. یافته ها نشان می دهد غفلت، نه تنها یک نقص فردی، بلکه پدیده ای ساختاری و کارکردی در حیات شهری است که با سازوکارهای شناختی دفاعی و تضعیف هویت اخلاقی در تعامل است و راهکار برون رفت از آن، در گرو فعال سازی مداوم «یادآوری» الهیاتی و تقویت «جهاد اکبر» در مواجهه با وسوسه های محیطی و درون فردی است. این پژوهش، بر ضرورت بازخوانی جایگاه «ذکر» و «مراقبه» در الگوی زیست شهری معاصر تاکید می کند تا زمینه های بازسازی معنوی و تقویت بنیان های اخلاقی در شهروندان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

غفلت اخلاقی ، سازوکارهای بی اثربخشی اخلاقی ، هویت اخلاقی ، حیات طیبه ، الهیات شهر