اسطورهسازی نوستالژیک در بازنمایی سنتهای ایرانی در فیلم یه حبه قند (نگاهی نشانهشناسانه به گفتمان ایدئولوژیک سنت و تجدد)
محل انتشار: فصلنامه رهپویه هنرهای نمایشی، دوره: 5، شماره: 18
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 24
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RPA-5-18_006
تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1405
چکیده مقاله:
فیلم یه حبه قند اثر رضا میرکریمی که در سال ۱۳۸۹ به نمایش درآمده، از فیلمهای تحسینشده در جشنوارههای داخلی و خارجی است. فیلم، گذشته از دریافت جوایزی از جشنواره فیلم فجر، در هشتادوپنجمین دوره جوایز اسکار نیز، نماینده سینمای ایران در بخش بهترین فیلم خارجی زبان بوده است. بیشتر پژوهشهای صورتگرفته درباره فیلم یه حبه قند، غالبا به سطح آشکار نشانهها و معانی فرهنگی آن توجه کردهاند و درنتیجه لایههای زیرین نشانهها، نمادها و رمزگانهای فرهنگی آنچنانکه باید کاویده نشده است. هدف از مقاله حاضر، پاسخ به این پرسش بوده که در پس نگاه نوستالژیک فیلم در بازنمایی فرهنگ و سنتهای ایرانی، چه معانی و چه گفتمانهای فرهنگی فراگیرتر و بزرگتری در فیلم بازنمایی و به بیننده القاء میشوند. مطالعه پیش رو، با رهیافتی مبتنی بر مطالعات فرهنگی و رویکرد نشانهشناسی فیسک که بر رمزگانهای واقعیت، بازنمایی و ایدئولوژی تاکید دارد، فیلم یه حبه قند و گفتمانهای فراگیرترش را واکاوی و تحلیل کرده است. افزونبراین، فیلم مذکور، بر اساس مواضع سهگانه استوارت هال در خوانش متن ازجمله خوانش محصولات رسانهای نیز تحلیل شده است. سه خوانش مورد نظر هال، عبارتند از خوانش مرجح، خوانش توافقی و خوانش تخالفی. یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که در پس بازنماییهای فیلم یه حبه قند از آدابورسوم عروسی و همچنین فوت و مجلس ترحیم در فرهنگ و سنتهای ایرانی، جنبههایی از اسطورهسازی و گفتمانی ایدئولوژیک نسبت به گذشته نیز در بازنمایی فیلم به چشم میخورد. علاوهبر این، فیلم با ترجیح، برجسته ساختن و تحسین سبک زندگی سنتی و ارزشهایش و طرد زندگی به شیوه متجددانه و امروزی، از زیست سنتی و سبک زندگی نسل قدیم اسطوره میسازد. گذشته از این، فیلم در جریان روایت فرهنگی خود از دو خانواده عروس و داماد، خانواده عروس را نماینده سنتهای فرهنگ ایرانی و خانواده داماد را نماینده مظاهر تجدد و زندگی متجددانه و غربی جلوه میدهد و به این طریق، یک بازنمایی ایدئولوژیک و قطبیشده از ما که خوبیم و آنها که بد هستند، ارائه میدهد. نگرش فیلمساز نسبت به ما که خانواده عروس باشند مثبت و نسبت به آنها که خانواده داماد باشند و زندگی متجددانه را انتخاب کردهاند، منفی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسترن کرکوکی اسگویی
دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
نازنین ملکیان
دانشیار گروه علوم ارتباطات و رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
داود نعمتی انارکی
دانشیار گروه روزنامهنگاری و خبر، دانشکده ارتباطات و رسانه، صداوسیما، تهران، ایران.
ربابه پورجبلی
استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.