تحلیل عناصر گروتسک ( با تاکید بر گروتسک فمینیستی) و پیوند آن با کشمکش های نمایشی در قصه های هفت پیکر نظامی

این مقاله به تحلیل عناصر گروتسک و به ویژه گروتسک فمینیستی در داستان های منتخب هفت پیکر نظامی می پردازد. با تمرکز بر داستان هایی چون بهرام و کنیزک چینی، افسانه شاه دخت سرخ جامه، پادشاه سیاه پوشان، افسانه خیر و شر و ماهان هوشیار. همچنین این پژوهش به بررسی شیوه های مختلف استفاده از گروتسک در خلق تنش های دراماتیک و نمایش دوگانگی های انسانی می پردازد و بیان می­کند که گروتسک در هفت پیکر، صرفا تکنیکی برای ایجاد حس شوخ طبعی و شگفتی  نیست، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی و فلسفی عمل می کند. روش این پژوهش، تحلیل محتوای کیفی از نوع مضمونی است و یافته­های پژوهش نشان می­دهد که نظامی با ترکیب عناصر متضاد، مانند زیبایی و زشتی، عشق و مرگ، نیکی و بدی، خواننده را به تفکر و تامل عمیق در مورد ماهیت انسان و چالش های وجودی او دعوت می کند. شخصیت های اغراق آمیز، فضاهای جادویی و انتزاعی، موقعیت های پارادوکسیکال و نمادهای مبهم، همگی به خلق فضای گروتسک و ایجاد کشمکش­ها و تنش­های دراماتیک کمک می کنند که هر یک از آن­ها می­ تواند بازتابی از پیچیدگی های زندگی واقعی باشد. همچنین در این پژوهش، برخی از قصه­ ها از منظر گروتسک فمنیسم نیز مورد واکاوی قرار گرفت که نمایانگر نظام اجتماعی و فرهنگی مردسالار عصر نظامی است. علاوه بر این، تحلیل داستان ها بیانگر آن است که گروتسک در هفت پیکر نه تنها به بازنمایی چالش های فردی می پردازد، بلکه ابعاد گسترده تری از مباحث اجتماعی و فلسفی را نیز می­نمایاند. همچنین مفاهیم پیکرگردانی، جادو و عناصر خیال انگیز، به این اثر بعدی عمیق و تامل برانگیز می بخشند.

کلیدواژه ها:

گروتسک ، هفت پیکر ، نظامی گنجوی ، کشمکش های نمایشی ، طنز تلخ