دگردیسی معنایی واژه رعنا

دگردیسی معنایی از شاخه­های مهم معناشناسی درزمانی است که به بررسی تحول معنا در واحدهای مختلف زبان می­پردازد که از دید گویندگان عادی یک جامعه زبانی همواره پوشیده مانده و کمتر به آن توجه می­شود؛ درحالیکه جستجوهای درزمانی از تحولات گسترده معنایی در سطح واژگان حکایت دارد؛ بخصوص واژگانی­ که از زبان دیگری وارد زبان فارسی شده و شناسنامه دومی گرفته است. در این بررسی تحول معنایی واژه رعنا، در متون بعد از سده چهار تا کنون پژوهش شده است تا دریابیم که این واژه با چه سرنوشت معنایی روبرو شده است.نوشته پیش رو که به روش تحلیلی-توصیفی از منابع کتابخانه­ای تهیه گردیده نشان می­دهد که واژه رعنا بعد از ورود به زبان فارسی دچار توسیع و ترفیع معنایی شده و مفاهیم اولیه آن همانند احمق و گول را از دست داده است. بعد از چند ­سده کاربرد در زبان فارسی در جغرافیای ایران کهن، بار معانی مثبت به ­خود گرفته در معانی زیبا، قد بلند، خوش­ سیما و معشوقه دل­فریب به کار می­رود، وجه مشترک تمام ترکیب­ها مفهوم زیبایی است.

کلیدواژه ها:

معنی شناسی ، تحول معنایی ، رعنا ، زبان فارسی