پیشگیری آغازین از بیماری های کاردیومتابولیک: مرور روایتی عوامل خطر نوپدید در ۱۰۰۰ روز اول زندگی

بیماری های قلبی-متابولیک از مهم ترین علل مرگ ومیر و ناتوانی در جهان محسوب می شوند و رویکردهای رایج پیشگیری عمدتا بر شناسایی و کنترل عوامل خطر در بزرگسالی متمرکز بوده اند. با این حال، شواهد فزاینده حاصل از نظریه خاستگاه تکوینی سلامت و بیماری نشان می دهد که ریشه بسیاری از این بیماری ها در اوایل زندگی، به ویژه در بازه حیاتی ۱۰۰۰ روز اول زندگی، شکل می گیرد. هدف این مقاله مرور و تبیین نقش «عوامل خطر نوپدید» در ۱۰۰۰ روز اول زندگی در ایجاد استعداد ابتلا به بیماری های قلبی-متابولیک و برجسته کردن مفهوم «پیشگیری آغازین» به عنوان یک راهبرد مغفول در سلامت عمومی است. شواهد نشان می دهند که عواملی نظیر تغذیه مادر در بارداری، استرس های دوران جنینی، کم وزنی و نارس بودن هنگام تولد، نوع زایمان، اختلال در شکل گیری میکروبیوم، آلودگی هوا، تغییرات اقلیمی، الگوهای تغذیه نوزاد به ویژه شیردهی، جدایی زودهنگام از مادر و تجارب منفی اوایل کودکی می توانند از طریق برنامه ریزی زیستی، تغییرات اپی ژنتیک، التهاب مزمن و اختلال عملکرد میتوکندری، خطر چاقی، دیابت نوع ۲ و بیماری های قلبی–عروقی را در طول عمر افزایش دهند. تمرکز بر این بازه زمانی، فرصتی کم هزینه و پایدار برای بازطراحی راهبردهای پیشگیری اساسی از بیماری های قلبی-متابولیک فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

Cardiovascular disease ، Childhood development ، Pregnancy ، Prevention ، بیماری قلبی عروقی ، تکامل کودکی ، بارداری ، پیشگیری