پیامدهای سکوت سازمانی مدیران بر بهره وری در یک دانشگاه علوم پزشکی در تهران

در بسیاری از سازمان های بزرگ و ماموریت محور، مدیران با وجود شناخت مشکلات، ترجیح می دهند وارد گفتگو نشوند. این رفتار خاموش، به ظاهر ساده و بی خطر است، اما در عمل می تواند مسیر تصمیم گیری و گردش اطلاعات را کند کرده و از کیفیت کار بکاهد. این خلاصه سیاستی بر پایه داده های پایان نامه کارشناسی ارشد «رابطه سکوت سازمانی مدیران با بهره وری منابع انسانی» تنظیم شده و تلاش می کند نشان دهد سکوت مدیران چگونه بر بهره وری تاثیر می گذارد و چه عواملی آن را تقویت می کند. تحلیل یافته ها نشان می دهد میان سکوت سازمانی و بهره وری رابطه معکوس وجود دارد و بیشترین افت عملکرد به سکوت های ناشی از ترس و اطاعت افراطی مربوط است. بررسی های تکمیلی نیز حاکی از آن است که نگرانی از پیامدهای اعلام نظر، نبود مسیر های امن انتقال بازخورد و ضعف در اعتماد سازمانی از عوامل اصلی این پدیده هستند. در ادامه، مجموعه ای از پیشنهادات ساختاری، آموزشی و انگیزشی ارائه شده که اجرای هم زمان آن ها می تواند فضای گفتگو را بهبود بخشد و در نهایت بر بهره وری و کیفیت تصمیم گیری اثر بگذارد.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، بهره وری منابع انسانی ، اعتماد سازمانی ، سیاستگذاری مدیریتی