اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی ذهنی و خوشبینی جانبازان جنگ تحمیلی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه

اختلال استرس پس از سانحه بر سلامت جسمانی، روانی و بهزیستی ذهنی جانبازان پیامدهای منفی دارد. همچنین مطالعات قبلی حاکی از ارتباط بهزیستی ذهنی با استرس پس از سانحه است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی ذهنی و خوش­بینی جانبازان جنگ تحمیلی مبتلا به اختلال استرس پس ازسانحه بود. طرح این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با  گروه کنترل می باشد. جامعه پژوهش عبارت است از جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه که در سه ماهه سوم سال ۱۳۹۶ که به بخش اعصاب و روان بیمارستان شهید زارع شهرستان ساری مراجعه کرده­اند، که از این بین تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه ساختاریافته (SCID-I) و مصاحبه تشخیصی برای شناسایی مبتلایان به اختلال استرس پس از سانحه و همچنین از پرسشنامه­های بهزیستی ذهنی (کانتریل، ۱۹۶۵) و پرسشنامه خوش­بینی (پترسون و همکاران، ۱۹۸۲) استفاده شد. نمرات به دست آمده از پرسشنامه­ها بعد از نمره گذاری و تفسیر، توسط نرم­افزار SPSS-۲۳ و با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی ذهنی و خوش­بینی جانبازان جنگ تحمیلی مبتلا به اختلال استرس پس ازسانحه موثر بود. (۰۵/۰P<) با توجه به نتایج به دست آمده درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش بهزیستی ذهنی و خوش بینی جانبازان جنگ تحمیلی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه موثر است.

کلیدواژه ها:

بهزیستی ذهنی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، خوش بینی