رابطه هوش معنوی و مهارت مدیریت زمان در کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی اراک

مقدمه: هوش معنوی توانایی رفتار کردن با دلسوزی و دانایی در حین آرامش درونی و بیرونی، صرفنظر از پیشامدها و رویدادهاست.کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی در موقعیت های چالش برانگیزی قرار می گیرند که در زمان محدود نیاز به ارائه مراقبت بر پایه دانائی و دلسوزی دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین هوش معنوی و مدیریت زمان در کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی انجام شده است. روش: در این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰۳، تعداد ۲۰۰ تکنسین فوریت پزشکی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه شامل اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه هوش معنوی و پرسشنامه مدیریت زمان استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ و آزمون های آماری و جداول فراوانی تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی کارکنان مورد پژوهش۳۹/۷ ± ۶۴/۳۳ سال، اکثریت (۹۵%) مرد بودند. هوش معنوی در ۲/۵۳ درصد از کارکنان مورد پژوهش در سطح بالا بوده و هیچکدام هوش معنوی در سطح پایین نداشتند. مدیریت زمان در اکثر کارکنان مورد پژوهش در سطح قوی (۶/۸۹%) بود. تحلیل داده ها نشان داد با افزایش هوش معنوی و زیر مقیاس هایش، مدیریت زمان نیز افزایش می یابد (۰۰۱/۰p<). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که هوش معنوی می تواند مهارت مدیریت زمان در کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی را افزایش دهد. بنابراین، مدیران پیش بیمارستانی باید برای تقویت توانائی های معنوی در بین کارکنان خود اقدام کنند. استراتژی هایی مانند برنامه های آموزشی، مربیگری و کارگاه ها می توانند به طور موثر هوش معنوی را افزایش داده و کیفیت خدمات را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

Time management ، emergency ، spiritual intelligence ، Nurses ، مدیریت زمان ، اورژانس ، هوش معنوی ، پرستاران