رابطه بین همدلی بالینی، کیفیت زندگی و فرسودگی شغلی در دستیاران روان پزشکی
محل انتشار: مجله اصول بهداشت روانی، دوره: 27، شماره: 6
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 58
فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFMH-27-6_003
تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: همدلی بالینی، فرسودگی شغلی و کیفیت زندگی (QoL)به طور قابل توجهی بر سلامت متخصصان مراقبت های بهداشتی تاثیر می گذارند. رزیدنت های روانپزشکی به طور خاص مستعد فرسودگی شغلی هستند که ممکن است بر همدلی و کیفیت زندگی آنها تاثیر بگذارد. این مطالعه به بررسی این روابط در بین رزیدنت های روانپزشکی می پردازد.روش کار: در این مطالعه مقطعی، ۵۰ رزیدنت در دانشگاه علوم پزشکی مشهد با استفاده از مقیاس همدلی جفرسون (JSE)، پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ (MBI) و WHOQOL-BREF ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲، آمار توصیفی و آزمون پیرسون تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: میانگین همدلی ۱۱۰.۴ ± ۱۲.۷ (سطح متوسط) بود. فرسودگی شغلی بالا (۳۳.۶ ± ۹.۲) بود که عمدتا به دلیل خستگی عاطفی (۱۸.۲ ± ۶.۱) بود. کیفیت زندگی متوسط (۶۷.۵ ± ۹.۴) بود و کمترین امتیاز در روابط اجتماعی (۱۳.۲ ± ۳.۶) بود. همدلی با فرسودگی شغلی همبستگی منفی (r= -۰.۴۵، P= ۰.۰۰۳) و با کیفیت زندگی همبستگی مثبت (r= ۰.۳۸، P= ۰.۰۲۸) داشت. فرسودگی شغلی بر کیفیت زندگی جسمی (r= -۰.۴۵۸، P= ۰.۰۰۳)، روانی (r= -۰.۶۴۰، P< ۰.۰۰۱) و اجتماعی (r= -۰.۶۱۸، P< ۰.۰۰۱) تاثیر منفی داشت. همدلی شناختی با کیفیت زندگی جسمی (r= ۰.۴۵۹، P= ۰.۰۰۳)، روانی (r= ۰.۳۷۶، P= ۰.۰۲۸)، اجتماعی (r= ۰.۳۴۸، P= ۰.۰۰۵) و محیطی (r= ۰.۴۴۶، P= ۰.۰۰۴) همبستگی مثبت داشت. همدلی عاطفی با سلامت روان بهتر (r= ۰.۴۳۷، P= ۰.۰۰۵) و روابط اجتماعی بهتر (r= ۰.۴۴۶، P= ۰.۰۰۴) مرتبط بود.نتیجه گیری: این مطالعه روابط کلیدی بین همدلی، فرسودگی شغلی و کیفیت زندگی را برجسته می کند. کاهش فرسودگی شغلی و بهبود کیفیت زندگی می تواند همدلی را افزایش دهد و به نفع هم رزیدنت ها و هم مراقبت از بیمار باشد. مداخلات هدفمند سلامت روان برای حمایت از کارکنان مراقبت های بهداشتی مورد نیاز است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Alireza Zibaei
Resident of psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
Maryam Emadzadeh
۲Metabolic Syndrome Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. ۳Associate professor of community medicine, Clinical Research Development Unit, Ghaem Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
Zanireh Salimi
Associate professor of psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
