معنی شناسی شناختی حرف اضافه «نه» در کردی گورانی با تاکید بر شاهنامه الماس خان کندوله ای

حرف اضافه «نه» یکی از حروف اضافه پرکاربرد در متون ادبی گورانی است که در هیچ یک از گویش های رایج کردی و دیگر زبان های ایرانی کاربرد ندارد. این حرف اضافه که ویژه آثار مکتوب کردی گورانی است، نسبت به دیگر حروف اضافه این زبان، گستره معنایی وسیع تری دارد. در پژوهشی توصیفی - تحلیلی حاضر، کاربرد حرف اضافه «نه» در کردی گورانی با هدف نشان دادن ساختار شعاعی شبکه معنایی آن، براساس الگوی چندمعنایی سامانمند تایلر و ایوانز (۲۰۰۳) بررسی شد. برای دستیابی به این هدف، با بررسی موارد کاربرد حرف اضافه «نه» در ابیات داستان «بیژن و منیژه» از شاهنامه کردی الماس خان و تطبیق آن با انواع حرف اضافه در کتاب های دستور زبان کردی، به تحلیل شناختی این حرف اضافه پرداخته شد. براساس یافته های پژوهش، حرف اضافه «نه» یکی از حروف اضافه مکانی است که معانی مختلف آن در ابیات موردبررسی، شبکه معنایی منسجم و نظام مند دارد. معانی حرف اضافه «نه» در شاهنامه الماس خان، براساس تحلیل شبکه معنایی شعاعی به پنج خوشه معنایی اصلی مکانی شامل «ظرفیت»، «اتصال و الصاق»، «ابتدا و منشا»، «استعلاء» و «مجاوزت» دسته بندی می شوند؛ این خوشه ها همه از مفهومی کانونی منشعب می شوند.

کلیدواژه ها:

حرف اضافه نه ، کردی گورانی ، شاهنامه کردی ، معناشناسی شناختی ، شبکه معنایی شعاعی