جایگاه ترس در نظریه سیاسی بین المللی ؛با تمرکز بر دیدگاه هانتینگتون و برژینسکی

ترس، به عنوان یکی از سازوکارهای محوری در شکل گیری ادراک تهدید، نقشی تعیین کننده در تبیین کنش سیاسی در نظام بین الملل معاصر ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–تطبیقی و با اتکا به روش مطالعه کتابخانه ای، به بررسی جایگاه و کارکرد «مکانیسم ترس» در اندیشه زبیگنیف برژینسکی و ساموئل هانتینگتون می پردازد. پرسش اصلی آن است که ترس در چارچوب نظری هر یک از این دو متفکر چه منشایی دارد، در چه سطحی تحلیل می شود و چه پیامدهای رفتاری در مواجهه با تهدیدات نوین به همراه دارد. یافته ها نشان می دهد برژینسکی ترس را عمدتا در بستر رقابت ژئوپلیتیکی و آنارشی نظام بین الملل صورت بندی کرده و آن را به راهبردهای عقلانی مانند موازنه قدرت و بازدارندگی پیوند می زند. در مقابل، هانتینگتون با تمرکز بر تعارض های فرهنگی و تمدنی، ترس را پدیده ای هویتی تلقی کرده و پیامد آن را در قالب سیاست های هویتی و منازعات تمدنی تبیین می کند. در مجموع، ترس در هر دو دیدگاه، مکانیسمی کلیدی در فهم و مدیریت تهدیدات نوین محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سیاست ترس ، چند جانبه گرایی ، برخورد تمدن ها ، آنارشی