واکاوی مسئولیت و تعهدات کشورهای متبوع شرکت های ماهواره ای با رویکرد های حقوق بین الملل

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 50

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_MJNS-14-4_007

تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1405

چکیده مقاله:

هدف: گسترش تصاعدی عملیات ماهواره های خصوصی، ساختار هنجاری حقوق بین الملل فضا را به طور بنیادین دگرگون ساخته و پرسش های پیچیده ای را در مورد محدوده، ساختار و شدت مسئولیت دولت ها مطرح کرده است. در این چشم انداز در حال تحول، دولت های راه انداز (پرتاب کننده) جایگاه حقوقی محوری را اشغال می کنند، زیرا آن ها همچنان موضوعات اولیه مسئولیت بین المللی برای فعالیت های فضایی ملی هستند که توسط نهادهای دولتی و غیردولتی انجام می شود.مطابق با ماده ششم رژیم معاهده فضای ماورای جو، دولت ها در قبال فعالیت هایی در فضای ماورای جو که تحت حوزه قضایی آن ها انجام می شود، خواه این فعالیت ها توسط مقامات عمومی یا شرکت های خصوصی صورت گیرد، مسئولیت بین المللی دارند. این ساختار دکترینال، یک مدل دو سطحی از پاسخگویی را ایجاد می کند: در سطح خارجی، دولت ها در برابر جامعه بین المللی مسئول هستند و در سطح داخلی، آن ها موظف به ایجاد چارچوب های نظارتی داخلی مستحکمی هستند که تضمین کننده مجوزدهی، صدور پروانه و نظارت مستمر بر اپراتورهای ماهواره ای خصوصی باشد.روش ها: روش این تحقیق توصیفی و کتابخانه ای و تحلیل دکترینال معاهدات و اصول کلی حقوق بین الملل حاکم بر مسئولیت دولت ها است، که اسناد مربوط به چارچوب های نظارتی داخلی و رویه دولت ها در نظارت بر اپراتورهای ماهواره ای خصوصی و همچنین هنجاری استانداردهای مراقبت مقتضانه (دقت لازم) برای پایداری و مسئولیت مدیریت ریسک فراملی مورد بررسی و تحلیل و ارزیابی قرار گرفته اند.یافته ها: یافته های این تحقیق نشان می دهد که دولت های راه انداز نقش محوری در حفظ ثبات حقوقی و امنیت فضایی ایفا می کنند. مسئولیت دولت ها فراتر از تعهدات معاهده ای است و حقوق بین الملل عمومی و استانداردهای مراقبت مقتضانه را نیز شامل می شود. عملیات ماهواره ای خصوصی تنش هایی را بین خودمختاری نظارتی ملی و منافع جمعی بین المللی ایجاد می کند.نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان می دهد که مسئولیت دولت راه انداز، سنگ بنای حاکمیت بین المللی فضا است. چارچوب های موجود برای رسیدگی به خصوصی سازی و تضمین پایداری فضا به تفسیری ظریف تر و اصلاح شده نیاز دارند. درک و بازتعریف شده ای از مسئولیت لازم است تا توازنی بین نظارت ملی و منفعت جمعی جامعه بین المللی برقرار شود.

نویسندگان

علیقلی گنجی

دانشجوی دکتری تخصصی حقوق بین الملل عمومی، دانشکده علوم انسانی و هنر، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. رایانه: aligholi.ganji@gmail.com

پیمان بلوری

استادیار؛گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی و هنر، زنجان،دانشگاه آزاد اسلامی،زنجان، ایران. (نویسنده مسئول)، رایانامه: boloori.pe@iau.ac.ir

علی صابرنژاد علویان

استادیار؛گروه حقوق عمومی،موسسه آموزش عالی غزالی، قزوین، ایران، و عضو هیات علمی مدعو، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی و هنر، زنجان، ایران. رایانامه: saberi@ghazali.ac.ir

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • References: Abbasi, M. (۲۰۰۴). Administrative Law and Violations (۲nd ed.). Tehran: ...
  • Akhavan Kazemi, B. (۲۰۰۵). The Challenge of Efficiency. Journal of ...
  • Ghasemi, T. (۲۰۰۲). Imam Khomeini’s Movement and the Press. Tehran: ...
  • Hemmati, M. (۲۰۰۷). Conceptual Analysis of Rights and Social Instances ...
  • Kazemi, A. A. (۲۰۰۱). Chain of Transgression in Politics and ...
  • Rezagholizadeh, B. (۲۰۱۰). The Importance of the Free Flow of ...
  • San’jabi, K. (۱۹۵۵). Administrative Law (۱st ed.). Tehran: Hedayat Publications. ...
  • Tabatabaei Motameni, M. (۲۰۰۶). Administrative Law. Tehran: Jangal Publications. (in ...
  • نمایش کامل مراجع