تبیین و نقد مولفه های سبک های تربیتی رایج بر اساس دیدگاه ائمه اطهار(ع)

هدف این پژوهش، تبیین و نقد مولفه های سبک تربیتی رایج بر اساس دیدگاه ائمه اطهار(ع) می باشد. روش این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از لحاظ رویکرد، کیفی از نوع تحلیل محتوای کیفی است. روش گردآوری داده-ها، کتابخانه ای و ابزار آن فیش برداری و با بهره گیری از آثار و تالیفات اسلامی می باشد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و در روش تحلیل داده ها پس از مطالعه روایات، مقوله های اصلی مرتبط با سبک تربیتی دسته بندی شد و بر اساس کدگذاری اولیه، کدهای مشابه زیر هر مقوله، ایجاد و در مراحل بعد، این مقوله ها با هم مقایسه و براساس مقوله های کلی یک مقوله اصلی تکمیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که در سبک فرزندپروری مقتدرانه بر بازخواست و تنبیه فرزندان در موقعیتهای تشخیصی از سوی والدین، توقع رفتار معقول و سنجیده بدون در نظرگرفتن توانایی فرزند تاکید شده است. سطح توانایی و ادراکی فرد، عامل مهمی برای تعیین سبک رفتاری است. سبک فرزندپروری مقتدرانه که نزدیک ترین سبک فرزندپروری به سبک تربیتی اسلام معرفی شده، برای همه موقعیت ها( بخصوص فرزندان سخت) قابل اجرا نیست. هر یک از سبکهای های فرزندپروری رایج، مولفه ها را به شکل ثابتی به کار می برند اما در سبک فرزندپروری بر اساس دیدگاه ائمه اطهار(ع)، با توجه به سن و وضعیت کودک، یک سبک گردشی و دوار مشاهده می شود لذا، با توجه به این سبک چرخنده، ائمه اطهار(ع) هرکدام از این سبک ها را مناسب دوره سنی خاصی می دانند. بنابراین شش مولفه سبک تربیتی در دیدگاه ائمه اطهار(ع) اعم از مهرورزی، آزادی، کنترل، توانایی و وسع، تشویق و تنبیه کاملا با سبک های تربیتی رایج متفاوت است.

کلیدواژه ها:

نقد ، مولفه ها ، سبک تربیتی ، ائمه اطهار(ع)