تنظیم آپوپتوز در آسیب نخاعی: اثرات سینرژیک تمرین هوازی و رزوراترول بر تعادل BAX/BCL۲

مقدمه و هدف: آسیب طناب نخاعی (SCI) با تغییر در مسیر آپوپتوز-اتوفاژی موجب آتروفی عضلانی می شود. از طرف دیگر مداخلات دارویی و ورزشی می تواند عوارض ناشی از SCI را کاهش دهد؛ لذا هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی، مکمل رزوراترول و ترکیب آن ها بر سطوح پروتئین های مسیر آپوپتوز BAX، BCL۲ و BCL۲/BAX عضله دوقلو بود. مواد و روش­ها: تعداد ۴۰ سر رت نر نژاد ویستار با سن هشت هفته در ۵ گروه شامل کنترل سالم، کنترل SCI، مکمل SCI، تمرین SCI و رزوراترول + تمرین SCI قرار داده شدند. آسیب نخاعی با انداختن وزنه ده گرمی از ارتفاع ۲۵ میلی متری بر روی نخاع در قطعه T۱۰ ایجاد گردید. مکمل رزوراترول با دوز ۱۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت درون صفاقی و روزانه تزریق شد. تمرین هوازی به کمک سیستم حمایت وزن، به مدت ۴ هفته، هر جلسه ۵۸ دقیقه و با شدت ۲۰ متر در دقیقه انجام شد. سطح BAX و BCL۲ عضله دوقلو به روش الایزا اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از تی تست مستقل و آزمون  آنالیز واریانس یک طرفه با آزمون تعقیبی توکی تحلیل شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که آسیب SCI با کاهش معنی دار سطح پروتئین BCL۲ و کاهش نسبت BCL۲/BAX در عضله دوقلو رت ها پس از SCI همراه بود. در حالی که سطح BAX عضله دوقلو افزایش معنی داری یافت. اجرای چهار هفته تمرین و ترکیب مصرف مکمل رزوراترول همراه با تمرین هوازی موجب افزایش معنی دار در سطح پروتئین BCL۲ و نسبت BCL۲/BAX عضله دوقلو نسبت به گروه کنترل شد. همچنین مکمل رزوراترول با و بدون تمرین موجب افزایش سطوح BCL۲ و نسبت BCL۲/BAX عضله دوقلو در مقایسه با تمرین شد. سطح پروتئین BAX در پاسخ به همه مداخلات کاهش پیدا کرد. نتایج همچنین نشان داد که ترکیب تمرین و مکمل رزوراترول در مقایسه با تمرین و مکمل به تنهایی موجب افزایش معنی دار BCL۲ و نسبت BCL۲/BAX عضله دوقلو شد. همچنین در مقایسه با تمرین به تنهایی، مصرف مکمل با و بدون تمرین موجب کاهش معنی دار BAX شد. نتیجه گیری: تمرین هوازی در صورت همراه شدن با مکمل گیری رزوراترول می تواند با تاثیر بر سطح BCL۲، BAX و نسبت BCL۲/BAX عضلانی موجب مهار آپوپتوز از طریق بهبود در سطح پروتئین های درگیر در این مسیر در رت های با ضایعه نخاعی شود.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، رزوراترول ، آپوپتوز ، آسیب نخاعی ، اتوفاژی