ارزیابی فنی و اقتصادی سیستم فوتوولتائیک برای روستای دور افتاده در یزد

طی سالهای اخیر، نگرانی جامعه بشری نسبت به پدیده ی گرمایش زمین و آلودگی های ناشی از مصرف بالای سوخت های فسیلی برای تولید انرژی پایدار، افزایش یافته است. هدف این مقاله، ارزیابی فنی و اقتصادی تولید برق توسط پنل خورشیدی در مناطق دور افتاده ای است که دسترسی به سیستم برق سراسری ندارند و یا با مشکلاتی نظیر قطعی پیاپی برق روبه رو هستند. همچنین به بررسی عوامل موثر بر هزینه های طراحی، اجرا و تعمیر و نگهداری سیستم فتوولتائیک می پردازیم و از نظر آلایندگی محیط زیستی مقایسه ای با سیستم های تولید برق نیروگاهی انجام میشود. نتایج نشان می دهند که تولید انرژی تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند شرایط جوی و دما قرار دارد، به طوری که در ماه های ابری (ژانویه و دسامبر) بیشترین مصرف و کمترین تولید انرژی مشاهده می شود. بازدهی سیستم در تابستان به حداکثر خود می رسد و در شرایط استاندارد، بازدهی فتوولتائیک ۵۶/۱۶% است. میزان انرژی تولیدی سالانه برابر با ۳۱۷۰ کیلووات ساعت بوده که ۲۹۲۹ کیلووات ساعت آن مصرف و ۱۴۱ کیلووات ساعت هدر می رود. همچنین، برآورد انتشار گازهای گلخانه ای نشان می دهد که استفاده از سیستم فتوولتائیک معادل صرفه جویی در انتشار ۷/۱ تن دی اکسید کربن از سوخت گاز طبیعی و ۱۸ تن از سوخت بنزین است. هزینه های مربوط به خرید تجهیزات و نگهداری سیستم نیز مورد بررسی قرار گرفته و به صرفه بودن اقتصادی و زیست محیطی این سیستم ها ارزیابی شده است.

کلیدواژه ها:

فوتوولتائیک ، سوختهای فسیلی ، تجدید پذیر ، انرژی خورشیدی ، ارزیابی فنی و اقتصادی