تحلیل تطبیقی آموزه های قرآنی درباره مشورت و عقل جمعی با نظریه های مدیریت مدرن

هدف: پژوهش پیش رو با هدف واکاوی مفهوم «مشورت» و «عقل جمعی» در قرآن کریم به عنوان یکی از ارکان زندگی اجتماعی و مقایسه آن با نظریه های مشارکتی در مدیریت مدرن انجام شده است تا ضمن شناسایی نقاط اشتراک، تفاوت های بنیادین این دو رویکرد در مبانی، اهداف و فلسفه تصمیم گیری آشکار شود.روش پژوهش: این تحقیق با بهره گیری از روش توصیفی‑تحلیلی و رویکرد تطبیقی صورت پذیرفته و داده های لازم از طریق مطالعه گسترده اسناد کتابخانه ای، منابع معتبر تفسیری قرآن و نیز کتب و مقالات مرتبط با نظریه های جدید مدیریت گردآوری و سپس مورد تحلیل کیفی قرار گرفته است.یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، مشورت در قرآن فراتر از یک راهکار مدیریتی صرف، یک وظیفه دینی و اخلاقی مبتنی بر ارزش هایی چون عدالت، تقوا و جلب رضایت الهی محسوب می شود. از سوی دیگر، مقایسه تطبیقی نشان می دهد که هر دو دیدگاه قرآنی و مدرن بر مزایای مشارکت مانند افزایش کیفیت تصمیم گیری و تقویت سرمایه اجتماعی اتفاق نظر دارند، اما در مولفه هایی چون منشا مشروعیت، معیارهای نهایی تصمیم گیری و نقش خداوند در فرآیندها، تفاوت های اساسی و چشمگیری میان آن ها وجود دارد.نتیجه گیری: در نهایت، نتیجه گرفته می شود که آموزه های قرآنی با دارا بودن پشتوانه های معنوی و اخلاقی عمیق، ظرفیت ارائه یک الگوی بومی و کارآمد از مدیریت اسلامی را دارند که می تواند ضمن تلفیق موفقیت آمیز کارایی سازمانی با ارزش های انسانی، در فرآیند نظریه پردازی برای علوم انسانی اسلامی و نیز افزایش انسجام و مشروعیت در سازمان های امروزی نقش بسزایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت اسلامی ، مدیریت مدرن ، مشورت ، شورا ، عقل جمعی