خوانشی تفسیری از حقوق طبیعی در عصر متاورس با تکیه به نظریه لوئو اشتراوس

هدف: این پژوهش با هدف ارائه خوانشی تفسیری از حقوق طبیعی در عصر متاورس با تکیه بر نظریه لئو اشتراوس انجام شده و می کوشد چگونگی بازتعریف و حفظ اصول حقوق طبیعی را در مواجهه با چالش هایی مانند نسبی گرایی، سلطه شرکت های خصوصی و پیچیدگی های فناورانه فضای مجازی تبیین کند. همچنین تلاش دارد پیوند میان مبانی کلاسیک حقوق طبیعی و تحولات نوین فضای دیجیتال را روشن سازد. روش پژوهش: روش این پژوهش مبتنی بر تحلیل فلسفی و حقوقی است و در آن اندیشه های لئو اشتراوس بازخوانی شده، متون مرتبط با حکمرانی دیجیتال به صورت انتقادی بررسی گردیده و چالش های حقوقی موجود در محیط متاورس نیز به صورت موردی تحلیل شده است. در این مسیر از رویکرد تفسیری برای فهم نسبت میان نظریه حقوق طبیعی و تحولات فناوری های نوین استفاده شده است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که متاورس با ایجاد فضایی غیرمتمرکز مفاهیم کلاسیک حقوق طبیعی مانند حریم خصوصی، عدالت و کرامت انسانی را با چالش های جدی مواجه کرده و در عین حال سلطه شرکت های خصوصی بر زیرساخت ها و ماهیت سیال هویت های دیجیتال، ارائه تعریفی ثابت از ذات انسان را در این فضا دشوار ساخته است. افزون بر این، مرزهای میان حوزه عمومی و خصوصی در این فضا بیش از پیش مبهم شده است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که برای حفظ حقوق طبیعی در عصر دیجیتال تدوین چارچوب های فراملی مبتنی بر اصول اخلاقی ثابت، تقویت شفافیت الگوریتمی و گسترش آموزش سواد دیجیتال ضروری است و همچنین به رسمیت شناسی هویت های دیجیتال به عنوان امتداد هویت فیزیکی و طراحی فناوری های اخلاق محور از مهم ترین راهکارهای پیشنهادی در این زمینه به شمار می آیند. این اقدامات می تواند زمینه شکل گیری حکمرانی مسئولانه تر در فضای متاورس را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

لئو اشتراوس ، متاورس ، حقوق طبیعی ، حکمرانی دیجیتال ، هویت دیجیتال