اعتبارسنجی مشتریان خرد در نئوبانک ها: توسعه مدل ترکیبی با رویکرد تحلیل محتوا و تصمیم گیری چندمعیاره

این پژوهش با هدف طراحی و توسعه یک مدل اعتبارسنجی برای مشتریان خرد در نئوبانک ها انجام شده است. بدین منظور، با بهره گیری از تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان صنعت بانکداری و از طریق کدگذاری باز، مولفه های موثر بر اعتبارسنجی شناسایی و دسته بندی شدند. سپس به منظور اولویت بندی و وزن دهی شاخص های استخراج شده، از روش تصمیم گیری چندمعیاره بهترین/بدترین (BWM) استفاده شد. یافته ها نشان دادند که تراکنش ها و رفتارهای مالی با ضریب اهمیت ۳۶/۰ بیشترین تاثیر را در مدل اعتبارسنجی دارند. سوابق قانونی و بیمه ای با ضریب اهمیت ۲۷۹/۰و فعالیت های آنلاین مشتریان با ضریب اهمیت ۲/۰ به ترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. همچنین، اطلاعات شخصی و خانوادگی و رفتارهای ریسک پذیر و خیریه ای از تاثیر کمتری برخوردار بودند. این مدل با تلفیق داده های سنتی و غیرسنتی، زمینه ساز افزایش دقت در ارزیابی ریسک اعتباری و بهینه سازی فرآیندهای تصمیم گیری اعتباری در نئوبانک ها است. از مهم ترین دستاوردهای این پژوهش، گسترش دامنه دسترسی به خدمات مالی برای گروه های فاقد سابقه اعتباری رسمی و فراهم سازی امکان ارائه خدمات مالی هدفمند و هوشمند بر پایه تحلیل های رفتاری است. نتایج این مطالعه می تواند مبنای تدوین سیاست های موثر در حوزه توسعه خدمات دیجیتال بانکداری و ارتقای نظام های اعتبارسنجی مشتریان خرد قرار گیرد

کلیدواژه ها:

مدل اعتبارسنجی ، نئوبانک ، مشتریان خرد ، تحلیل محتوا ، بهترین-بدترین