کاوش تجربه های ترک حرفه حسابرسی و موانع ماندگاری: رویکرد پدیدارشناسانه

حسابرسی با ایجاد شفافیت مالی و تقویت اعتماد عمومی، نقشی حیاتی در پایداری اقتصادی دارد؛ اما ترک حرفه و دشواری های ماندگاری حسابرسان تداوم کارآمدی این حرفه را تهدید می کند. این مطالعه با هدف پرکردن خلا پژوهش های کمی و دست یابی به درکی عمیق از تجربه زیسته ترک حرفه حسابرسی، از رویکرد پدیدارشناسی تفسیری بهره گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با ۲۰ حسابرس سابق با سابقه ۵ تا ۲۹ سال تجربه حرفه ای گردآوری و با روش کدگذاری سه مرحله ای تحلیل شدند؛ اعتبار یافته ها نیز از طریق بازبینی مشارکت کنندگان، مثلث سازی و هم اندیشی پژوهشی تضمین شد. تحلیل پدیدارشناسانه چهار مضمون اصلی را آشکار کرد: ورود با امید، فرسایش امید، بحران معنا و لحظه عبور، و بازسازی معنا. فرسایش امید – به عنوان مانع اساسی ماندگاری - در پی فشارهای روانی، ساعات کاری طولانی، تعارض ارزش ها و محدودیت های ساختاری شکل گرفت و به بحران معنا و جست وجوی مسیرهای شغلی پویاتر انجامید. بازتعریف هویت کاری و دست یابی به رضایت نوین نیز بخش پایانی این فرایند وجودی و چندبعدی را تشکیل داد. یافته ها نشان می دهد ترک حرفه حسابرسی فراتر از یک تصمیم شغلی است و با تحولات هویتی، روانی و اخلاقی درهم تنیده می شود. بر این اساس، ضرورت مداخلات سازمانی - شامل حمایت روانی، تقویت تعادل کار-زندگی و مسیرهای توسعه حرفه ای انعطاف پذیر - برای کاهش ترک خدمت و حفظ سرمایه انسانی برجسته می شود.

کلیدواژه ها:

ترک حرفه ، حسابرسی ، ماندگاری شغلی ، پدیدارشناسی ، فرسایش امید