سنجش و ارزیابی مواجهه با پرتوهای یونیزان نشتی محیطی در مراکز پرتوپزشکی استان قزوین
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 18، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 158
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-18-4_005
تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: اندازه گیری میزان نشت پرتوها در مراکز پرتوپزشکی برای حفاظت سلامت پرتوکاران و مراجعه کنندگان ضروری است. این پژوهش با هدف ارزیابی میزان مواجهه پرتوکاران (منطقه تحت کنترل) و مراجعه کنندگان (منطقه تحت نظارت) با پرتوهای یونیزان در مراکز پرتوپزشکی استان قزوین انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی، بصورت سرشماری در ۷۹ مرکز پرتو پزشکی انجام شد. مقدار دوز نشتی با دستگاه اتاقک یونش مدل FLUKE ۴۵۱B اندازه گیری و برحسب μSv/h گزارش شد. با استفاده از الگوی کمیسیون حفاظت رادیولوژیکی آمریکا، میزان مواجهه در مناطق تحت کنترل و تحت نظارت برحسب mSv/year برآورد و در نهایت با شبیه سازی مونت کارلو، توزیع احتمالاتی میزان مواجهه پرتوکاران و مراجعه کنندگان تحلیل شد.
یافته ها: میانگین دوز نشتی در مناطق تحت کنترل و نظارت به ترتیب در محدوده μSv/h ۱/۷-۰/۱ و μSv/h ۲/۱۹-۰/۱ شناسایی شد. میانگین دوز مواجهه سالانه پرتوکاران و مراجعه کنندگان به ترتیب mSv/year ۰/۳۰۷۹±۰/۱۷۵۵ و mSv/year ۵-۱۰×۱۴/۹±۶/۲ برآورد شد که دارای اختلاف معنادار بود (۰/۰۰۰۱< p). مطابق نتایج شبیه سازی مونت کارلو، ۹۳ درصد دوز مواجهه پرتوکاران در محدوده mSv/year ۰/۹۸-۰/۰ و ۹۵ درصد دوز مواجهه مراجعه کنندگان در محدوده mSv/year ۰/۰۱-۰/۰ برآورد شد.
نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که دوز نشتی در مراکز پرتوپزشکی استان قزوین در محدوده مجاز قرار دارد. با این وجود، مشاهده مقادیر بالایی از نشت پرتوهای یونساز در بخش های سی تی آنژیوگرافی و پزشکی هسته ای، بر لزوم پایش مستمر، اجرای دقیق برنامه های کنترل کیفیت تجهیزات و رعایت اصول ALARA تاکید می کند. اگرچه نتایج مطالعه ماهیت مقطعی دارد، یافته ها می تواند مبنایی برای تدوین سیاست های ایمنی در سطح ملی قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اکرم سمیعی فرد
Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran
اکرم باحجب مقنیان
Department of Environmental Health, Health Deputy, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran
مهدی رنجبران
Non-Communicable Diseases Research Center, Research Institute for Prevention of Non-Communicable Diseases, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran
حمید کاریاب
Social Determinants of Health Research Center, Research Institute for Prevention of Non-Communicable Diseases, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
