شناسایی و ارزیابی ریسک پروژه های آبزی پروری به روش ترکیبی دلفی و دیمتل فازی (مطالعه موردی: شهرک شیلاتی مهرگان استان هرمزگان)

پروژه های آبزی پروری به دلیل ویژگی های منحصربه فرد، پیچیدگی ها و محیط نامشخص، با تعداد زیادی عدم قطعیت همراه هستند، بنابراین شناسایی و ارزیابی ریسک پروژه های آبزی پروری به دلیل عدم قطعیت های فراوان از اهمیت زیادی برخوردار است. با توجه به اهمیت مدیریت ریسک، در پژوهش حاضر هدف آن است که ریسک های پروژه آبزی پروری با به کارگیری روش دلفی فازی شناسایی شوند، سپس با به کارگیری روش دیمتل فازی، روابط علی و معلولی بین ریسک ها و وزن آن ها تعیین شود. لذا نخست با به کارگیری روش دلفی فازی، ریسک های مهم پروژه آبزی پروری شناسایی شده و در گام دوم به منظور تعیین روابط بین ریسک ها و اولویت بندی آن ها از روش دیمتل فازی بهره گرفته شده است، همچنین پژوهش حاضر از منظر هدف، پژوهش کاربردی است، چراکه به مدیران در تصمیم گیری کمک می کند. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام کارشناسان خبره به آبزی پروری و پروژه مورد مطالعه در سازمان شیلات ایران است. روش گردآوری داده ها شامل مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه و پرسشنامه است. در مرحله تحلیل، نخست با روش دلفی فازی تعداد ۶ ریسک اصلی و ۱۸ ریسک فرعی با به کارگیری نظرات خبرگان تایید شدند. در مرحله دوم، روابط علی و معلولی و وزن ریسک های انتخاب شده، با روش دیمتل فازی تعیین شد. مطابق با نتایج به دست آمده از بین ریسک های اصلی، ریسک مدیریتی و منابع با وزن ۳۰۲۴/۰ رتبه اول را کسب کرده است، همچنین ریسک های زیرساخت با وزن ۲۷۱۹/۰ رتبه دوم و ریسک اقتصادی با وزن ۱۸۵۷/۰ رتبه سوم را کسب کردند. بر اساس این یافته ها، اتخاذ راهکارهایی همچون تقویت زیرساخت ها، بهبود مدیریت و بهره برداری، تدوین نقشه های دقیق مهندسی، توسعه منابع انسانی، مدیریت انرژی و آب، استفاده از فناوری های نوین، تنوع بخشی به بازارها و کاهش وابستگی به عوامل خارجی برای کنترل و کاهش ریسک های شناسایی شده ضروری است.

کلیدواژه ها:

آبزی پروری ، دلفی فازی ، دیمتل فازی ، شناسایی ریسک ، مدیریت ریسک