بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر وسواس فکری جنسی و کنترل تکانه در مردان مبتلا به اعتیاد جنسی

هدف این پژوهش تعیین اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش وسواس فکری جنسی و بهبود کنترل تکانه در مردان مبتلا به اعتیاد جنسی بود. این مطالعه به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. تعداد ۳۰ مرد مبتلا به اعتیاد جنسی پس از غربالگری روان شناختی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گذاری شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه درمان شناختی رفتاری ساختاریافته شامل بازسازی شناختی، مواجهه و جلوگیری از پاسخ، آموزش مهارت های کنترل تکانه و مدیریت هیجان شرکت کرد. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد اثر زمان و اثر تعاملی زمان×گروه برای هر دو متغیر وسواس فکری جنسی و کنترل تکانه معنادار بود (۰۰۱/۰>P). در گروه آزمایش، میانگین وسواس فکری جنسی و تکانه پذیری در پس آزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون کاهش معناداری داشت، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. آزمون بنفرونی نیز تفاوت معنادار بین پیش آزمون و پس آزمون و همچنین بین پیش آزمون و پیگیری را تایید کرد. درمان شناختی رفتاری موجب کاهش چشمگیر وسواس فکری جنسی و بهبود کنترل تکانه در مردان مبتلا به اعتیاد جنسی شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. نتایج نشان می دهد CBT یک مداخله ساختارمند و کارآمد برای بهبود اختلالات مرتبط با اعتیاد جنسی است. هدف این پژوهش تعیین اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش وسواس فکری جنسی و بهبود کنترل تکانه در مردان مبتلا به اعتیاد جنسی بود. این مطالعه به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. تعداد ۳۰ مرد مبتلا به اعتیاد جنسی پس از غربالگری روان شناختی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گذاری شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه درمان شناختی رفتاری ساختاریافته شامل بازسازی شناختی، مواجهه و جلوگیری از پاسخ، آموزش مهارت های کنترل تکانه و مدیریت هیجان شرکت کرد. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد اثر زمان و اثر تعاملی زمان×گروه برای هر دو متغیر وسواس فکری جنسی و کنترل تکانه معنادار بود (۰۰۱/۰>P). در گروه آزمایش، میانگین وسواس فکری جنسی و تکانه پذیری در پس آزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون کاهش معناداری داشت، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. آزمون بنفرونی نیز تفاوت معنادار بین پیش آزمون و پس آزمون و همچنین بین پیش آزمون و پیگیری را تایید کرد. درمان شناختی رفتاری موجب کاهش چشمگیر وسواس فکری جنسی و بهبود کنترل تکانه در مردان مبتلا به اعتیاد جنسی شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. نتایج نشان می دهد CBT یک مداخله ساختارمند و کارآمد برای بهبود اختلالات مرتبط با اعتیاد جنسی است.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، وسواس فکری جنسی ، کنترل تکانه ، اعتیاد جنسی ، مداخلات روان شناختی