ارائه مدل توسعه مشتریان مجازی در حوزه بانکداری شرکتی (مورد مطالعه: بانک مسکن)

این مقاله با هدف ارائه مدل توسعه مشتریان مجازی در حوزه بانکداری شرکتی (مورد مطالعه: بانک مسکن) انجام گرفت. مطالعه حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی-توسعه ای است و از منظر روش گردآوری داده ها، یک پژوهش پیمایشی-مقطعی است. برای دستیابی به هدف پژوهش از طرح پژوهش آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) استفاده گردید. جامعه مشارکت کنندگان در بخش کیفی شامل خبرگان حائز شرایط است. نمونه گیری به روش هدفمند صورت گرفت و با ۱۲ نفر به اشباع نظری دست پیدا شد. جامعه آماری بخش کمی نیز شامل ۱۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان بانک مسکن است. حجم نمونه با نرم افزار جی پاور برآورد گردید و نمونه گیری با روش تصادفی ساده انجام شد. برای گردآوری داده ها از مصاحبه نیم ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. تحلیل کیفی مصاحبه های تخصصی با روش تحلیل مضمون انجام شد و مدل نهایی با روش حداقل مربعات جزئی اعتبارسنجی گردید. تحلیل داده های کیفی با نرم افزار Maxqda و بخش کمی با Smart PLS انجام شد. یافته های پژوهشی نشان داد مولفه های توسعه زیرساخت های دیجیتال بانکی و آموزش و توسعه منابع انسانی بر مولفه استراتژی بازاریابی دیجیتال تاثیر می گذارند. مولفه استراتژی بازاریابی دیجیتال با اثرگذاری بر مسولیت پذیری اجتماعی بانک و مدیریت ارتباط با مشتری ، به بانکداری شرکتی منجر می شود. در نهایت بانکداری شرکتی از طریق اثرگذاری بر مدیریت ریسک و امنیت اطلاعات و داده ها ، به توسعه مشتریان مجازی منتهی می گردد.

کلیدواژه ها:

توسعه مشتریان مجازی ، بانکداری شرکتی ، بانک مسکن