مطالعه تاثیر چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز با نقش میانجی خودارزشیابی های مرکزی

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز با نقش میانجی خودارزشیابی های مرکزی بود. پژوهش حاضر، توصیفی همبستگی می باشد که داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه و به روش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به تعداد ۲۱۵ نفر می باشد که طبق جدول کرجسی و مورگان(۱۹۷۰)، تعداد ۱۳۶ نفر از کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به صورت تصادفی طبقه ای نسبی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های چابکی سازمانی ژانگ و شریفی (۲۰۰۰)، سلامت سازمانی هوی و همکاران(۱۹۹۶) و خودارزشیابی های جاج و همکاران (۲۰۰۳) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون چندگانه و تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه محاسبات با استفاده از نرم افزارهای PLS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی و خودارزشیابی های مرکزی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و ۷۶/۱۳% از تغییرات سلامت سازمانی و ۵۷/۳۴% از تغییرات خودارزشیابی های مرکزی توسط چابکی سازمانی تبیین می شود. همچنین خودارزشیابی های مرکزی بر سلامت سازمانی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و ۴۰/۲۵% از تغییرات سلامت سازمانی توسط خودارزشیابی های مرکزی تبیین می شود. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که خودارزشیابی های مرکزی در رابطه شفافیت سازمانی و چابکی سازمانی بر پاسخگویی سازمانی و سلامت سازمانی نقش میانجی دارد. لذا پیشنهاد می شود فراهم سازی فرصت های رشد شغلی، بازخوردهای مثبت و طراحی نظام پاداش منصفانه می تواند نقش موثری در افزایش خودباوری و احساس ارزشمندی کارکنان ایفا کند. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز با نقش میانجی خودارزشیابی های مرکزی بود. پژوهش حاضر، توصیفی همبستگی می باشد که داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه و به روش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به تعداد ۲۱۵ نفر می باشد که طبق جدول کرجسی و مورگان(۱۹۷۰)، تعداد ۱۳۶ نفر از کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان البرز به صورت تصادفی طبقه ای نسبی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های چابکی سازمانی ژانگ و شریفی (۲۰۰۰)، سلامت سازمانی هوی و همکاران(۱۹۹۶) و خودارزشیابی های جاج و همکاران (۲۰۰۳) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون چندگانه و تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه محاسبات با استفاده از نرم افزارهای PLS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که چابکی سازمانی بر سلامت سازمانی و خودارزشیابی های مرکزی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و ۷۶/۱۳% از تغییرات سلامت سازمانی و ۵۷/۳۴% از تغییرات خودارزشیابی های مرکزی توسط چابکی سازمانی تبیین می شود. همچنین خودارزشیابی های مرکزی بر سلامت سازمانی در ادارات ورزش و جوانان استان البرز تاثیر دارد و ۴۰/۲۵% از تغییرات سلامت سازمانی توسط خودارزشیابی های مرکزی تبیین می شود. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که خودارزشیابی های مرکزی در رابطه شفافیت سازمانی و چابکی سازمانی بر پاسخگویی سازمانی و سلامت سازمانی نقش میانجی دارد. لذا پیشنهاد می شود فراهم سازی فرصت های رشد شغلی، بازخوردهای مثبت و طراحی نظام پاداش منصفانه می تواند نقش موثری در افزایش خودباوری و احساس ارزشمندی کارکنان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

چابکی سازمانی ، سلامت سازمانی ، خودارزشیابی های مرکزی ، کارکنان ادارات ورزش و جوانان