بررسی نگاه ابن تیمیه نسبت به یقینیات و مواد برهان در کتاب «الرد علی المنطقیین»

مقاله حاضر با موضوع بررسی نگاه ابن تیمیه نسبت به یقینیات و مواد برهان در کتاب «الرد علی المنطقیین» با روشی کتابخانه ای و با رویکردی تحلیلی و استنتاجی، درصدد عیارسنجی دیدگاه های ابن تیمیه در کتاب «الرد علی المنطقیین» نسبت به مواد استدلال و برهان، خصوصا جایگاه یقینیات و مصادیق آن است. ابن تیمیه معتقد است که منطق ارسطویی-سینوی ضمن حفظ چارچوب خود، باید اخبار انبیاء و معصومین- به اعتقاد وی- را نیز جزء یقینیات به شمار آورد و چون چنین نکرده، بحث اقسام یقینیات ناقص است. بارزترین قسم از اقسام یقینیات، یعنی اولیات نیز مضمونی کلی داشته و این کلیت هیچ علقه و ارتباطی با عالم واقع ندارد. در انتها، او مدعی است که بدیهیات اولی هیچ اولویتی نسبت به متواترات و مجربات در به کارگیری در برهان ندارند و این دو دسته مذکور، با اولیات در همگانی و همه فهم بودن مشترک اند. این نوشته با هدف بررسی این سه ادعا، از سه قسمت اصلی تشکیل شده و در هر قسمت، دیدگاه ابن تیمیه ارزیابی شده است. حاصل این نوشته آنکه هیچ یک از ادعاهای وی قابل اثبات نبوده بلکه قابل نقض هستند.

کلیدواژه ها:

مواد برهان ، یقینیات ، متواترات ، اولیات ، مجربات